వర్షం వణికించింది

“ రాష్ట్రవ్యాప్తంగా వాయుగుండం తీరం దాటింది..వర్షం తగ్గుముఖం పట్టింది...కానీ కొన్ని జిల్లాలో వరదల ప్రభావం మాత్రం కొనసాగుతూనే ఉంది.నాలుగు రోజులపాటు కురిసిన వర్షాలకు ఉత్తరాంధ్రలో జనజీవనం అస్తవ్యస్థమైంది.ప్రస్తుతం వర్షం లేకపోయినప్పటికీ అల్లూరి సీతారామారాజు జిల్లాలో పలు గిరిజన గ్రామాలకు వర్షపు నీరు చేరింది.మరోవైపు ఏజెన్సీ ప్రాంతాల్లో పలు చోట్ల చెట్లు,కొండచరియలు విరిగిపడి రాకపోకలకు అంతరాయం ఏర్పడింది.ఎగువ నుంచి ప్రవహిస్తున్న వర్షపు నీటితో  మన్యంలో వాగులు, గెడ్డలు ఇంకా ఉద్ధృ తంగా ప్రవహిస్తున్నాయి. స్వల్పంగా ఈదురుగాలులతో చెట్లు, అక్కడక్కడ విద్యుత్తు స్తంభాలు నేలకొరిగాయి. కొన్ని గిరిజన గ్రామాలను అంధకారంలోకి నెట్టేశాయి. సకాలంలో వర్షాలు పడి అన్నదాతను ఆదుకున్నా..రోడ్లు, కల్వర్టులు, బ్రిడ్జిలు, విద్యుత్తు స్తంభాలు భారీగా ధ్వంసమయ్యాయి. వాగులు, గెడ్డలుఉద్ధృ తంగా ప్రవహిస్తుండటంతో.. కొన్ని గ్రామా లకు రాకపోకలు నిలిచిపోయాయి. అధికారులు హెచ్చరిస్తున్నా నిత్యావసరాల కోసం,గ్రామాలకు వెళ్లేందుకు కొందరు గిరిజనులు సాహసాలు చేసి ప్రమాదకరంగా వాగులు దాటుతున్నారు.” - గునపర్తి సైమన్  

మన్యంలో..రహదారుల కల నెరవేర తుంది..తమకు డోలి మోతలు తప్పుతా యనుకుని సంబరపడుతున్న తరుణంలో వాయుగుండం గిరిజనుల ఆశలను చిదిమేసింది.అల్లూరి సీతారామారాజు జిల్లాలో నేటికీ చాలా గ్రామాలకు సరైన రహదారులు లేవు.కూటమి ప్రభుత్వం అడవితల్లి బాట పేరుతో మారుమÖల ఆదివాసీ గ్రామాలకు రహదారులు నిర్మిస్తోంది.గూడెంకొత్త వీథి మండలం లోని చాలా ఊర్లకు ప్రస్తుతం రహదారి నిర్మాణం పనులు జరుగుతున్నాయి. మరికొద్ది రోజుల్లో నిర్మాణాలు పూర్తవుతా యనుకుంటున్న తరుణంలో భారీ వర్షా నికి ఎక్కడికక్కడ రోడ్లు దెబ్బతిన్నాయి. గూడెం కొత్త వీథి నుంచి చెరకుంపాకలు వెళ్లే రోడ్డు పూర్తిగా కొట్టుకుపోయింది. సప్పర్ల నుంచి ఆకులూరు మధ్య రెండు కల్వర్టులు దెబ్బతిన్నాయి.ఎం.బూసికొండ వద్ద రోడ్డు కూడా దెబ్బతింది.
దారులు ఛిద్రం.. ప్రయాణం నరకం
మండలంపై అధిక ప్రభావం చూపింది. పెద్దసంఖ్యలో కల్వర్టులు,రహదారులు ఛిద్రమయ్యాయి.లంకపాకలు-పనసపల్లి గ్రామాల మధ్య కల్వర్టు పూర్తిగా కొట్టుకు పోయింది.ఈ మార్గంలో అనేక గ్రామా లకు రాక పోకలు నిలిచిపోయాయి. సీలేరు సమీపంలో ప్రధాన రహదారిపై భారీ వృక్షం నేలకొరిగింది.దీంతో సీలేరు -నర్సీపట్నం మార్గంలో రాకపోకలు నిలి చిపోయాయి.లంబసింగి తాజంగి నడు మ అత్యవసర సమయాల్లో అంబులె న్సులను మాత్రమే అనుమతిస్తున్నారు.
మూతపడిన జాతీయరహదారి
జి.మాడుగుల పరిధిలో జాతీయరహదారి కొట్టుకుపోయింది.దీంతోపాటు చింత పల్లి-కృష్ణదేవిపేట నడుమ రాకపోకలను మÖడు రోజుల నుంచి మూసేశారు. రంపుల ఘాట్రోడ్డులో కొండచరియలు విరిగిపడే ప్రమాదం ఉన్నందున పెద వలస వద్ద బారికేడ్లు పెట్టారు. గూడెం కొత్తవీధి-సీలేరు ప్రధాన రహదారి ఛిద్రమై వాహనాలు బురదలో కూరుకు పోతున్నాయి. తాజంగి-లంబసింగి మధ్య తాత్కాలికంగా వాహనాల రాకపోకలు నిలిపివేశారు. హుకుంపేట మండలం లోని భీమవరం,సుకూరు రెండు గ్రామ పంచాయతీల పరిధిలోని తోటకూర పాడు, గంగవరం గ్రామాలకు రహదా రుల నిర్మాణం పూర్తికాకముందే ఛిద్రమైంది.ఒక వైపు నిర్మాణం చేపడు తుంటే మరోవైపు గోతులు,పెచ్చులూడి దర్శనమిస్తోంది.దీంతో మట్టిరోడ్డు ఉన్న సమయంలో కంటే ప్రస్తుతం రాకపోక లకు ఇబ్బందులు ఎదురవుతున్నాయి. స్వాతంత్య్రం వచ్చిన ఎన్నో ఏళ్లకు తోట కూరపాడుకు రోడ్డు నిర్మాణంతో కష్టాలు తీరతాయని ఈప్రాంత గిరిజనులు ఆశపడ్డారు.అయితే రోడ్డు నిర్మాణం చేపడుతున్నా నాణ్యత లేకపోవడంతో వర్షాలకు అధ్వానంగా మారి,రాకపో కలకు మరింత అవస్థలు పడుతున్నామని వాహనదారులు ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తు న్నారు.అలాగే గంగవరం గ్రామానికి తొలుత నుంచి రోడ్డు సదుపాయం లేదు. కూటమి ప్రభుత్వం వచ్చిన ఐదు నెలలకే ఈ గ్రామానికి రోడ్డు మంజూరు చేసి పనులు ప్రారంభించింది. తారు రోడ్డు నిర్మాణం పూర్తయింది. అయితే గత ఏడాది వచ్చిన భారీ తుఫాన్‌కు రోడ్డు మొత్తం గుంతలు పడి,కోతకు గురై అధ్వానంగా మారింది.దీంతో ఈపంచాయతీకి చెందిన ప్రజలు ఆటవీ ఉత్పత్తులు,పంటలను వారపు సంతకు తీసుకు వెళ్లేందుకు ఇబ్బం దులు పడుతున్నారు.అనారోగ్యం బారిన పడినా,గర్భిణులు,బాలింతలను ఆస్పత్రికి తీసుకువెళ్లేందుకు వీలు కావడంలేదు. అధికారులు స్పందించి ఈ రహదారి పునఃనిర్మించాలని గిరిజనులు కోరుతు న్నారు.పెదబయలు మండలంలో జడి గుడచింతలవీథి మధ్య పెద్దగెడ్డ ఉప్పొం గడంతో రాకపోకలు నిలిచిపోయాయి. ఇటీవల నిర్మించిన రాయగడ వంతెన వద్ద అప్రోచ్‌రోడ్డు పదిఅడుగుల మేర కుంగిపోయింది.అధికారులు అప్రమత్తమై మరమ్మతులు చేపట్టారు. పాడేరు వంతాడపల్లి చెక్ పోస్ట్ సమీపంలో కల్వర్టు రిటైనింగ్ వాల్ కూలిపోయింది. జీకేవీథి మండలంలో ఇటీవల నిర్మించిన జర్రెల కొత్తూరు కల్వర్టు కొట్టుకు పోయింది.సీలేరు ఏరియా దుప్పిలవాడ పంచాయితీ డి.అగ్రహారం వంతెన వరద నీటి ఉధృక్తితకు కొట్టుకుపోయింది. దీంతో సుమారు 14గ్రామాలకు రాక పోకలు నిలిచిపోయాయి. అరకులోయ మండలం గిర్లిగుడ`పరిశీల మధ్య కల్వర్టు కొట్టుకుపోయింది.వరద ఉద్ధృ తికి పలుచోట్ల వంతెనలు,కల్వర్టులు కోతకు గురై కొట్టుకుపోయాయి.దీంతో అనేక గిరిజన గ్రామాలకు బయటి ప్రపంచంతో సంబంధాలు తెగిపో యాయి.ఏజెన్సీ ప్రాంతంలోని అనేక ప్రాంతాల్లో రవాణా వ్యవస్థకు అంత రాయం ఏర్పడింది.పాడేరు, జి. మాడు గుల, చింతపల్లిని కలిపే మార్గం మూసి వేశారు. నిత్యావసర సరుకుల కోసం వారపు సంతలపై ఆధారపడే గిరిజన ప్రజలు తీవ్ర ఇబ్బందులను ఎదుర్కొంటున్నారు.
ముఖ్యంగా పాడేరు నుంచి జి.మాడుగుల మీదుగా చింతపల్లి వెళ్లే ప్రధాన రహ దారి వరద నీటిలో పూర్తిగా కొట్టుకు పోయింది.ఈ మార్గం ఏజెన్సీ ప్రజలకు అత్యంత కీలకం.నిత్యం పదుల సంఖ్యలో గ్రామాల ప్రజలు ఇదే రోడ్డు గుండా ప్రయాణిస్తుంటారు. ఇప్పుడు ఈప్రధాన మార్గం ధ్వంసం కావడంతో రాకపోకలు నిలిచిపోయి గిరిజనులు తీవ్ర ఇబ్బం దులు పడుతున్నారు.అత్యవసర పనులకు,కనీస అవసరాలకు బయటకు వెళ్లలేక స్థానికులు నానా అవస్థలు పడుతున్నారు. అరకులోయ మండలం బస్కి పంచాయితీ గిర్లిగూడ నుంచి కితలంగి పంచాయితీ మధ్య తాత్కాలికంగా ఏర్పాటు చేసిన కల్వర్టు వర్షానికి కొట్టుకు పోయింది.పెదబయలు మండలంలోని ప్రధాన రహదారిపై కల్వర్టు మీదుగా వరద నీరు ప్రవహిస్తోంది. అధికారులు వెంటనే స్పందించి పాడైన రహదారిని బాగు చేయాలని కోరుతున్నారు.
జిల్లాలో148.31 హెక్టార్లలో వరి ముంపు
వాయుగుండం కారణంగా కురిసిన భారీ వర్షాలకు జిల్లావ్యాప్తంగా 148.31 హెక్టార్లలో వరిపంట ముంపునకు గురై నట్లు వ్యవసా యశాఖ ప్రాథమికంగా నిర్ధారిం చింది.ముంపునకు గురైన పంటల వివరాలను వ్యవసాయశాఖ అధికారి కంగా ప్రకటించింది. ఈ వివరాలను చింతపల్లి వ్యవసాయశాఖ సహాయ సంచాలకులు తిరుమలరావు వెల్లడిం చారు. జిల్లాలో లక్షకు పైగా ఎకరాల్లో వరిసాగు జరుగుతుండగా.. మూడు రోజులుగా కురిసిన భారీ వర్షా లకు కొన్నిచోట్ల వరిపంట ముంపునకు గురైంది.జి.మాడుగుల,గూడెంకొత్తవీధి, హుకుంపేట,చింత పల్లి,పెదబయలు, కొయ్యూ రు,డుంబ్రి గుడ,అరకులోయ ముంచంగి పుట్టు మండలాల్లోని 94 గ్రామాల్లోని 476 మంది రైతులకు సంబంధించి 148.31హెక్టార్లలో వరి పైరు నీట మునిగిందన్నారు.కేవలం 3.5 హెక్టార్లలో రాజ్మా,16 హెక్టార్లలో మిను ముల పంటలు నీటమునిగాయని పేర్కొ న్నారు.

యూపీఐ.. ఛార్జీలపై భారీ గందరగోళం

ప్రస్తుత డిజిటల్ యుగంలో నగదు రహిత లావాదేవీలువేగంగా పెరిగిపోయాయి.షాపింగ్ మాల్స్,కిరాణా షాపులు,ఆన్‌లైన్ కొనుగోళ్ల నుంచి చివరికి టీషాపుల వరకు అందరూ యూపీఐ,క్రెడిట్ కార్డులు, డెబిట్ కార్డులు లేదా స్వైపింగ్ మెషీన్ల ద్వారా చెల్లింపులు చేస్తున్నారు.ఈడిజిటల్ చెల్లింపుల ప్రక్రియ వెనుక మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్(ఎం డీఆర్) అనే కీలకమైన రుసుము ముడిపడి ఉంది.వ్యాపారులు,బ్యాంకులు,పేమెంట్ గేట్వేల మధ్య జరిగే ఆర్థికచక్రంలో మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్కీ లక పాత్ర పోషిస్తుంది.యూపీఐ లావాదేవీలపైఛార్జీలు లేదా మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్ ఛార్జీలు విధించేందుకు కేంద్రం సిద్ధమవుతున్నతరుణంలో వినియోగదారుల్లోఆందోళన నెలకొంది.రూ.2000దాటి పేమెం ట్లు చేస్తే ఛార్జీలు పడతాయనే భయాందోళన వినియోగదారుల్లో నెలకొంది.రూ.2,000కు మించిన యూపీఐ లావాదేవీలపై అక్టోబర్ 15 నుంచి 0.4శాతం మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్ వసూలు చేయనున్న నేపథ్యంలోఈఎండీఆర్ గురించి పూర్తి వివరాలు తెలుసుకుందాం..-(ప్రదీప్ కుమార్)

ఎండీఆర్ ఎలా పనిచేస్తుంది? ఓ విని యోగదారుడు దుకాణంలో వస్తువును కొను గోలు చేసికార్డు లేదా డిజిటల్ విధానంలో డబ్బులు చెల్లించినప్పుడు ఆపేమెంట్ సురక్షి తంగా జరిగేందుకు బ్యాంకులు, నెట్వర్క్ ప్రొవై డర్లు, పేమెంట్ గేట్‌వేలు కలిసి పనిచేస్తాయి. ఆ సేవలను అందించినందుకుగాను ఆయా సంస్థలు వ్యాపారి నుంచి కొంత శాతాన్ని రుసు ముగా వసూలు చేస్తాయి. ఆమొత్తాన్నే మర్చం ట్ డిస్కౌంట్ రేట్(ఎండీఆర్) అంటారు. ఉదా హరణకు ఒక్కశాతం ఎండీఆర్ అంటే.. కస్ట మర్ చెల్లించినరూ.1000లో రూ.10బ్యాంకు లకు రుసుముగా వెళ్లి..వ్యాపారి ఖాతాలో రూ.990మాత్రమే జమ అవుతాయి. ఆ 10 రూపాయలు వ్యాపారి మాత్రమే భరించాల్సి ఉంటుంది. దాంతో వినియోగదారుడికి ఎలాం టి నష్టం జరగదు.

అయితే పెద్ద వ్యాపార సంస్థలు ఎండీఆర్ ఛార్జీ లను సులువుగా భరించగలిగే అవకాశం ఉన్నప్పటికీ..తక్కువ లాభం మార్జిన్లతో పనిచేసే చిరువ్యాపారులకు ఈరుసుములు కాస్త భారం గా మారే అవకాశం ఉంది.అయితే సురక్షిత మైన పేమెంట్ల నిర్వహణ,సైబర్ భద్రత పెంచడం,డిజిటల్ నెట్‌వర్క్‌ను నిర్వహిం చేందుకు బ్యాంకులకు ఈఎండీఆర్ ఆదా యం అత్యవసరమని ఉన్నతాధికారులు పేర్కొంటున్నారు. సమర్థవంతమైన ఎండీఆర్ విధానం ద్వారా డిజిటల్ ఆర్థిక వ్యవస్థ బలో పేతం కావడమే కాకుండా నగదు రహిత సమాజం దిశగా అడుగులు పడతాయని అభిప్రాయపడుతున్నారు.
ఎంత ఛార్జీలు?..
ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య జరిగే పర్సన్ టు పర్సన్ నగదు బదిలీలకు ఎలాంటి ఎండీఆర్ ఉండదు.కొత్త ఎండీఆర్ విధానం ప్రకారం రూ.2,000కు మించిన పర్సన్-టు-మర్చం ట్ లావాదేవీలపై 0.4శాతం ఎండీఆర్ విధి స్తారు.రూ.2 వేలలోపు జరిగే యూపీఐ లావా దేవీలపై ఎలాంటి ఎండీఆర్ ఛార్జీలు వర్తిం చవు. ఒక్కో లావాదేవీకి గరిష్టంగా రూ.300 మాత్రమే ఎండీఆర్ వర్తిస్తుంది.అంటే రూ. 75వేలు పైబడిన లావాదేవీలన్నింటికీ రూ.300మాత్రమే కట్ అవుతుంది.ఈ ఎండీఆర్ ఛార్జీలను వ్యాపారులే భరించాలి. నెలకూ రూ.లక్షవరకు యూపీఐ క్యూఆర్ కోడ్ ద్వారా ఆదాయం పొందే చిన్న వ్యాపారులకు ఎండీఆర్ నుంచి మినహాయింపు ఉంది. టెలి కాం,రైల్వేలు,పెట్రోల్,ఇన్సూరెన్స్,పబ్లిక్ యుటి లిటీ బిల్లులకు శాతంతో సంబంధం లేకుండా కేవలం రూ.5ఫ్లాట్ ఛార్జ్ మాత్రమే ఉంటుంది.
కస్టమర్ల నెత్తిన పెడతారు..
ఈఎండీఆర్ వినియోగదారుల నెత్తిన పడే ప్రమాదంపై తీవ్రఆందోళన నెలకొంది. విని యోగదారులతో పాటు వ్యాపార వర్గాల్లో కూడా ఆందోళన వ్యక్తం అవుతోంది.అదనపు ఖర్చును కస్టమర్ల నుంచే వసూలు చేస్తామని కొందరు వ్యాపారు చెబుతుండగా..మరికొందరు యూపీఐ పేమెంట్లకు బదులుగా మళ్లీ నగదు చెల్లింపులను ప్రోత్సహించే అవకాశం ఉందని పేర్కొంటున్నారు.ఈక్రమంలో వస్తువులు, సేవ ల ధరలుకూడా పెరిగే అవకాశముందని భయాందోళనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. దీంతో పాటు యూపీఐ చెల్పింపుల వ్యవస్థపై కూడా భారీ దెబ్బ పడే అవకాశం ఉందని ఆందోళ నలు వ్యక్తమవుతున్నాయి.అయితే చాలా మంది చిన్న వ్యాపారులకు, యూపీఐ వినియోగ దారులకు అసలు ఎండీఆర్(మర్చంట్ డిస్కౌం ట్ రేట్) అంటే అసలు అవగాహనే లేదు. ఈ తరుణంలో వారికి దీనిపై అవగాహన కల్పిం చాల్సి ఉంది.
అవగాహన కల్పిస్తారా?
ఈకొత్త మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్ విధానం గురించి చాలామంది వ్యాపారులకు కనీసం అవగాహన లేదు. ఏ లావాదేవీలకు వర్తిస్తుంది, వేటికి వర్తించదు అనేఅంశాలపై వ్యాపారు లతోపాటు వినియోగదారులకు కేంద్ర ప్రభు త్వం పేమెంట్ అగ్రిగేటర్లతో కలిసి అవగా హన కార్యక్రమాలు నిర్వహించాలి.వ్యాపారులకు కొత్త ఛార్జీల విధానాన్ని క్షుణ్ణంగా వివరించి అనవసర గందరగోళం లేకుండా చూడాలి. అవగాహన కార్యక్రమాల గురించి ఇదివరకే కేంద్రప్రభుత్వం ప్రకటించిన సంగతి తెలిసిందే.
7 ఉచిత లావాదేవీలకు ఛార్జీ చెల్లించాల్సిన అవసరం లేదు..
పర్సన్ టు పర్సన్: ఒకరి బ్యాంకు ఖాతా నుంచి మరొకరి బ్యాంక్ ఖాతాకు నేరుగా డబ్బులు పంపే పర్సన్ టు పర్సన్ లావాదేవీలకు జీరో ఎండీఆర్ వర్తిస్తుంది. ఎలాంటి లిమిట్ లేదు. ఇతరుల నుంచి మీ బ్యాంకు ఖాతాకు నగదు బదిలీ చేసిన ఎలాంటి ఛార్జీలు వర్తించవు. చిరు వ్యాపారులకు చేసే పేమెంట్స్: క్యూఆర్ కోడ్ స్కాన్ చేసిన కిరాణా దుకాణం,స్థానిక వ్యాపారులకు చేసే పేమెంట్లపై నెలకు రూ.లక్ష వరకు ఎలాంటి ఛార్జీలు పడవు.ఎండీఆర్ కేవ లం వ్యాపారులే చెల్లిస్తారని గుర్తుంచు కోవాలి. రూ.2000వేలలోపు వాలెట్ చెల్లింపు: పేటీఎం, ఫోన్ పే లేదా ఇతర ప్రీపెయిడ్ వాలెట్ల నుంచి రూ.2 వేల లోపు జరిపే వాలెట్ చెల్లింపులపై ఎండీఆర్ ఛార్జీలు వర్తించవు. ప్రభుత్వ సేవలకు లావాదేవీలు:ప్రభుత్వ ట్యాక్సులు,చలానాలు, సేవలకు యూపీఐద్వారా చేసే చెల్లింపులు ఆన్ లైన్ ఈ-కామర్స్ ఆర్డర్లు: అమెజాన్, ఫ్లిప్‌కార్ట్ వంటి సైట్లలో చేసే యూపీఐ లావా దేవీలకు ఎలాంటి ఎండీఆర్ ఛార్జీలు పడవు. యూపీఐ ఆటోపే: బిజినెస్ బిల్లులు,ఓటీటీ సబ్ స్క్రిప్షన్లు,సిప్‌ల కోసం షెడ్యూల్ చేసుకునే ఆటో పేలపై ఎలాంటి ఛార్జీలు పడవు.
రూ.2 వేల లోపు పర్సన్ టూ మర్చంట్: బడా వ్యాపారులకు చేసే పర్సన్ టూ మర్చంట్ యూపీఐ లావాదేవీలు రూ.2వేలలోపు ఉచి తం.ఆపైన చేసే లావాదేవీలపై మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్ ఛార్జీలను వ్యాపారులే చెల్లిం చాల్సి ఉంటుంది.
కేంద్రం నిఘా
కేంద్రం త్వరలో వసూలు చేసే ఎండీఆర్ విని యోగదారుల నెత్తిన పడే ప్రమాదం ఉందనే ఆందోళన నెలకొన్న తరుణంలో..వ్యాపారి లావాదేవీలను నిత్యం పర్యవేక్షించాలని కేంద్ర ప్రభుత్వం నిర్ణయం తీసుకుంది.వ్యాపారులు మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేట్ ఛార్జీలను వినియో గదారుల ఖాతానుంచి వ్యాపారి వసూలు చేయ కుండా కేంద్రం భారీ చర్యలను చేపడుతోంది. అక్టోబర్ 15నుంచి అమలు కానున్న విధా నంపై కేంద్ర ప్రభుత్వం నిఘాను ఏ మేరకు పెట్టనుందో వేచి చూడాల్సిందే.
యూపీఐ ఉచితంగా ఉండాలి.. ఛార్జీలు విధిస్తే డిజిటల్ ఇండియాకి అర్థం లేదు..
దేశంలో యూనిఫైడ్ పేమెంట్స్ ఇంటర్‌ఫేస్ (UPI)ద్వారా జరిగే లావాదేవీలపై ఎలాంటి రుసుములు విధించకూడదని..మరికొన్నేళ్ల పాటు సున్నా ఫీజు విధానాన్ని కొనసాగిం చాలని నీతి ఆయోగ్ మాజీ వైస్-ఛైర్మన్ రాజీవ్ కుమార్ ప్రభుత్వానికి సూచించారు.దేశంలో కరెన్సీ-జీడీపీ నిష్పత్తి స్పష్టంగా తగ్గుముఖం పట్టే ధోరణి కనిపిచే వరకు యథాతథ స్థితిని కొనసాగించి..ఆతర్వాతే ఫీజుల అంశంపై సమీక్ష జరపాలని ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు. పీటీఐ వార్తా సంస్థతో మాట్లాడిన ఆయన.. ఏ రకమైన లావాదేవీల విలువ పైనైనా వ్యాపారుల నుండి రుసుము వసూలు చేయడాన్ని తాను సమర్థించడం లేదని..యూపీఐని విస్తృత సాను కూల ప్రయోజనాలు కలిగించే ఒక ‘ప్రజా ప్రయోజన’ (Pubశ్రీఱc Gశీశీd) సేవగా ప్రభుత్వం పరిగణించాలని స్పష్టం చేశారు.
యూపీఐ డిజిటల్ మౌలిక సదుపాయాల నిర్వ హణకు ప్రభుత్వ ఖజానాపై దాదాపు రూ. 20, 000 కోట్ల భారం పడుతున్నప్పటికీ, డిజిటల్ లావాదేవీల వల్ల దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు చేకూరే మొత్తం ప్రయోజనాలు ఆ ఖర్చు కంటే చాలా ఎక్కువ అని రాజీవ్ కుమార్ వివరించారు. ప్రస్తుతం యూపీఐలో 96 శాతం లావాదేవీలు రూ.2,000 కంటే తక్కువ విలువ కలిగినవే అయినప్పటికీ,మొత్తం లావాదేవీల విలువ పరంగా చూస్తే 66శాతం లావాదేవీలు 2,000 కంటే ఎక్కువగా ఉంటున్నాయని తెలిపారు. ఇలాంటి తరుణంలో వ్యాపారులపై స్వల్ప రుసుము విధించినా, వ్యాపారులు తిరిగి నగదు లావాదేవీల (్పుasష్ట్ర Tతీaఅsactఱశీఅs) వైపు మళ్లే ప్రమాదం ఉందనే ఆందోళన వ్యక్తం చేశారు. డిజిటల్ చెల్లింపుల వ్యవస్థ మరింత పటిష్టం కావడానికి ఉచిత సేవలను కొనసాగించడమే శ్రేయస్కరమని పేర్కొన్నారు.
మరోవైపు ఆరేళ్ల పాటు ఉచిత సేవలు అందిం చిన తర్వాత..అక్టోబర్ 15 నుండి రూ. 2,000 పైబడిన వ్యక్తి-నుండి-వ్యాపారి (P2వీ) లావా దేవీలపై 0.4శాతం మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేటు (వీణ=) వసూలు చేయనున్నట్లు ప్రభుత్వం గతంలో ప్రకటించింది.అయితే రోజువారీ వ్యక్తి గత చెల్లింపులు, చిన్న లావాదేవీలకు ఈ రుసు ముల నుండి మినహాయింపు ఉంటుంది. అలాగే,రూ.75,000 లేదా అంతకంటే ఎక్కువ విలువైన చెల్లింపులకు గరిష్ట వీణ= పరిమితిని రూ.300గా నిర్ణయించారు. రైల్వేలు, టెలికాం, ఇన్సూరెన్స్,ఇంధనం మరియు వ్యవసాయ రంగాల వంటి తక్కువ లాభదాయక రంగా లలో రూ.2,000 పైబడిన ప్రతి లావాదేవీకి రూ.5 స్థిరమైన వీణ= మాత్రమే వర్తిస్తుంది. ఇవి మొత్తం P2వీ లావాదేవీల విలువలో 17 శాతం,పరిమాణంలో 46శాతం వాటాను కలిగి ఉన్నాయి.ఈ రుసుముల విధింపుపై రాజకీ యంగా తీవ్ర దుమారం రేగగా.. కేంద్ర ఆర్థిక మంత్రిత్వ శాఖ స్పష్టతనిచ్చింది.మర్చంట్ డిస్కౌంట్ రేటు (వీణ=) అనేది కేవలం వ్యాపా రుల చెల్లింపుల వ్యవస్థకు సంబంధించి విధిం చే రుసుము మాత్రమేనని, సాధారణ వినియో గదారుల (Usవతీs)పై ఎలాంటి రకమైన భారం పడదని తేల్చి చెప్పింది.ప్రజలు ఎటువంటి నెలవారీ పరిమితులు లేదా టైర్ ఆధారిత పరి మితులు లేకుండా అపరిమిత ఉచిత యూపీఐ సేవలను ఎప్పటిలాగే పొందుతారని మంత్రిత్వ శాఖ తన ప్రకటనలో వివరించింది.
యూపీఐ ఎంత పెద్ద వ్యవస్థగా మారింది?
యూపీఐ విస్తృతి ఇప్పుడు భారత డిజిటల్ ఆర్థిక వ్యవస్థకు కీలకమైన స్థాయికి చేరింది. చీP్పుI గణాంకాల ప్రకారం 2026 ఆగస్టులో యూపీఐద్వారా 24,508.96 మిలియన్ అంటే సుమారు 24.51బిలియన్ లావాదే వీలు జరిగాయి.వాటి మొత్తం విలువ రూ.29, 82,355.95కోట్లు. అదే నెలలో యూపీఐతో అనుసంధానమైన బ్యాంకుల సంఖ్య 752గా ఉంది.అంటే రోజువారీ జీవితంలో యూపీఐ ఎంతగా కలిసిపోయిందో ఈగణాంకాలే చెబు తున్నాయి.ఇలాంటి విస్తృతవ్యవస్థలో ధర విధా నంలో చిన్న మార్పు కూడా వ్యాపారులు, బ్యాం కులు,పేమెంట్ యాప్‌లు,చివరికి వినియో గదారులపై ప్రభావంచూపే అవకాశం ఉంది.
కార్పొరేట్ ఆధిపత్యంపై చర్చ
యూపీఐ మార్కెట్‌లో పెద్ద పేమెంట్ యాప్ లకు గణనీయమైన వాటా ఉంది.అధిక విలు వైన లావాదేవీలపై వీణ=ద్వారా ఆదాయం ఏర్పడటం వల్ల పెద్ద పేమెంట్ ప్లాట్ ఫారమ్ లకు కూడా కొత్త ఆదాయ ప్రవాహం ఏర్పడే అవకాశం ఉందని మార్కెట్ విశ్లేషణలు సూచి స్తున్నాయి. అదే సమయంలో చిన్న పేమెంట్ సంస్థలు,బ్యాంకులు,వ్యాపారులకు దీని ప్రభా వం ఎలా ఉంటుందన్నది అమలు తర్వాతే స్పష్టమవుతుంది.ఇది కేవలం “చార్జీ వస్తుందా లేదా?”అనే ప్రశ్న కాదు.లిలియూపీఐ అభివృద్ధి ఖర్చును ఎవరు భరించాలి? ఆదాయం ఎవరికి వెళ్లాలి? చిన్న వ్యాపారులు, వినియోగదారుల ప్రయోజనాలు ఎలా రక్షించాలి? అన్నది అస లు చర్చ.
ముందున్న అసలు ప్రశ్న
అక్టోబర్ 15 నుంచి అమల్లోకి వచ్చే వీణ=తో యూపీఐ పూర్తిగా“పెయిడ్ సిస్టమ”గా మారడం లేదు. P2P చెల్లింపులు,రూ.2,000వరకు అర్హతగల మర్చంట్ చెల్లింపులు,అర్హతగల చిన్న వ్యాపారులకు మినహాయింపులు కొనసా గుతు న్నాయి.అయినప్పటికీ ఇప్పటివరకు ఉచితంగా ఉన్న అధిక విలువైన మర్చంట్ చెల్లింపులకు ధర నిర్ణయించడం ఒక కొత్త దశకు నాంది.ఈ మార్పు వల్ల వ్యవస్థకు అవసరమైన నిర్వహణ ఆదాయం లభిస్తుందా?చిన్నవ్యాపారులపై భా రం ఎంతవరకు ఉంటుంది?వినియోగదారు లకు పరోక్షంగా ఖర్చు బదిలీ అవుతుందా? డిజిటల్ చెల్లింపుల వినియోగంపై ప్రభావం ఎంత?పెద్ద పేమెంట్ సంస్థల మార్కెట్ వాటా లు మరింత పెరుగుతాయా?ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు కాలమే చెప్పాలి.యూపీఐని ప్రజల సౌకర్యంగా,సమగ్ర డిజిటల్ మౌలిక వేదికగాకొనసాగించాలంటే ఆదాయం,నిర్వ హణవ్యయం,చిన్నsవ్యాపారాల రక్షణ,విని యోగదారుల ప్రయోజనం,పోటీ ఈఐదు అం శాల మధ్య సమతుల్యతే కీలకం.

ఓట్ల దొంగతనం ఆరోపణలు.. ప్రజాస్వామ్యానికి పరీక్ష

భారత ప్రజాస్వామ్యానికి పునాది ఓటు.ఆఓటు స్వేచ్ఛగా,నిష్పక్షపాతంగా, పారదర్శకంగా వినియోగించుకునే హక్కు ప్రతి పౌరుడికీ రాజ్యాంగం కల్పించింది.అలాంటి ఓటుహక్కుపై సందేహాలు తలెత్తినప్పుడు అదికేవలం రాజకీయవివాదంగా చూడలేం.అదిప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకే ఎదురైన సవాలుగా భావించాలి.ఇటీవలి పరిణామాలు ఎన్నికల సంఘం పనితీరు,ఓటర్లజాబితాలసవరణ,పారదర్శకత, అంతర్గత భిన్నాభిప్రాయాలువంటి అంశాలపై దేశవ్యాప్తంగాచర్చకు దారితీశాయి. ఓటర్ల జాబితా నుంచి పెద్ద సంఖ్యలోపేర్లు తొలగించారనే ఆరోపణలు,ప్రత్యేక సమగ్ర ఓటర్ల జాబితా సవరణ (సర్)పై వ్యక్తమవుతున్న అభ్యంతరాలు,వాటిపై రాజకీయపార్టీలు,పౌరసంఘాలు వేస్తున్నప్రశ్నలు సాధార ణంగా కొట్టిపారేయాల్సినవి కావు.ఎన్నికలసంఘం భారతరాజ్యాంగవ్యవస్థలో అత్యంత కీలకమైన స్వతంత్ర సంస్థ.దేశప్రజల తీర్పును ఎన్నికల రూపంలో ప్రతిబింబించే బాధ్యత దానిదే. అందుకే ఎన్నికల ప్రక్రియపై చిన్నఅనుమానం కూడా పెద్దచర్చకు దారితీస్తుంది.
ఓటర్ల జాబితాల సవరణలో పారదర్శకత ఉందా?తొలగించిన పేర్లకుసరైన సమాచారం అందిం చారా? అభ్యంతరాలు,అప్పీళ్లకు తగినఅవకాశం కల్పించారా?డిజిటల్ విధానాలను ఉపయో గించినప్పుడు వాటివివరాలు ప్రజలకు అందుబాటులో ఉంచుతున్నారా?వంటి ప్రశ్నలకు ఎన్ని కల సంఘమే స్పష్టమైన సమాధానాలు ఇవ్వాలి.ప్రజాస్వామ్యంలో విశ్వాసం కోరుకోవడం కంటే,విశ్వాసానికి కారణాలు చూపించడం ముఖ్యం.ఓటర్ల జాబితా నుంచి ఒకపేరు తొలగిం చడం కేవలం ఒకగణాంకాన్ని మార్చడంకాదు. అదిఒక పౌరుడి ప్రజాస్వామ్యహక్కును ప్రభా వితం చేసే అంశం.పేదలు,వలస కార్మికులు,ఆదివాసీలు,అట్టడుగువర్గాలు,నిరక్షరాస్యులు, చిరునామాలు తరచుగా మారే కుటుంబాలు..ఇలాంటివర్గాలు ఓటర్లజాబితా సవరణలో ఎక్కు వగా నష్టపోయే ప్రమాదంఉంది.అందుకే ఏదైనా భారీస్థాయి సవరణ చేపట్టినప్పుడు,ఎవరూ ఓటుహక్కు కోల్పోకుండా చూడటం ఎన్నికల వ్యవస్థకు అత్యంత ముఖ్యమైన బాధ్యత.
ఎన్నికల ప్రక్రియపై ప్రశ్నలు అడగడం దేశద్రోహం కాదు.ప్రభుత్వాన్ని,ఎన్నికలసంస్థలను ప్రశ్నించడం ప్రజాస్వామ్యహక్కు.శాంతియుతంగా నిరసనవ్యక్తం చేయడం రాజ్యాంగం కల్పించిన స్వేచ్ఛలో భాగం.మహాత్మాగాందీచూపిన సత్యాగ్రహమార్గం కూడా ఇదేవిషయాన్ని గుర్తు చేస్తుంది. అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించడం,సత్యంకోసం నిలబడటం,అహింసాయుతంగా నిరసనవ్యక్తం చేయడం ప్రజాస్వామ్యానికి బలం.
సుప్రీంకోర్టు సహా న్యాయవ్యవస్థ పాత్ర కూడా కీలకమే.ఓటుహక్కు,ఎన్నికల పారదర్శకత, ఓటర్లజాబితాలసవరణ వంటి అంశాల్లో స్పష్టమైన న్యాయపరమైన ప్రమాణాలు ప్రజాస్వామ్యానికి బలమైన రక్షణగా నిలుస్తాయి.గాంధీ జయంతి రోజున సత్యాగ్రహాన్ని గుర్తుచేసుకోవడం కేవలం ఒక చారిత్రక స్మరణకాదు.ప్రజాస్వామ్యంలో సత్యం,అహింస,ప్రశ్నించే హక్కు,ప్రజల భాగస్వా మ్యం ఎంతముఖ్యమో గుర్తుచేసుకోవడం.స్వాతంత్య్ర పోరాటంలో భారతీయులు “మాకు స్వేచ్ఛ కావాలి”అని ప్రశ్నించారు.నేడు అదే ప్రజాస్వామ్యవారసత్వం మనల్ని మరోప్రశ్న అడగమం టోంది.ఓటర్ల జాబితా సవరణ ప్రక్రియను పూర్తిగా పారదర్శకంగా చేయాలి.తొలగించిన ప్రతి ఓటరుకు కారణం తెలియజేసి,అప్పీల్‌కు అవకాశం కల్పించాలి.సర్‌పై ఉన్న అనుమానాలకు ఎన్నికల సంఘం స్పష్టమైన వివరణ ఇవ్వాలి.ఆ ఓటుపై సందేహం వచ్చినప్పుడు ప్రజాస్వామ్యం సమాధానం చెప్పాలి.ఆప్రశ్నను అడిగినప్పుడు ప్రజలను శత్రువులుగా చూడ కూడదు.ఎందుకంటే ఓటు పోతే..ప్రజల గొంతు పోతుంది.ప్రజల గొంతు పోతే..ప్రజాస్వామ్యమే బలహీనపడుతుంది.ఎన్నికల సంఘం ప్రజల విశ్వాసాన్ని కాపాడాలి.రాజకీయ పార్టీలు ప్రజాస్వామ్యాన్ని కాపాడాలి.ప్రజలు తమ ఓటు హక్కును కాపాడుకోవాలి.!– రెబ్బాప్రగడ రవి,ఎడిటర్,

పారిశుద్ద్య నిర్వహణలో నిర్లక్ష్యం వద్దు

విశాఖపట్నం, సెప్టెంబర్ 3:
నగరంలో పారిశుద్ధ్య నిర్వహణలో ఎటు వంటి అలసత్వాన్ని సహించేది లేదని, ప్రజ లకు మెరుగైన పారిశుద్ధ్య సేవలు అందేలా అధికారులు నిరంతరం క్షేత్రస్థాయిలో పర్య వేక్షించాలని జీవీఎంసీ కమిషనర్ కేతన్ గార్గ్ ఆదేశించారు.రానున్న స్థానిక సంస్థల ఎన్నికలకు సంబంధించి పోలింగ్ స్టేషన్ల గుర్తింపు,మౌలిక సదుపాయాల కల్పన ప్రక్రి యను కూడా వేగవంతం చేయాలని సూచించారు. గురువారం క్షేత్రస్థాయి పర్యటనలో భాగంగా నార్త్ జోన్ పరిధిలోని 45,48వ వార్డుల్లో షాదీఖానా,ఎన్జీవోస్ కాలనీ,కేంద్రీయ విద్యాలయం,సోనియా గాంధీ కాలనీ తదితర ప్రాంతాల్లో నార్త్ జోన్ జోనల్ కమిషనర్ బి.రాముతో కలిసి కమిషనర్ పర్యటించారు.48వ వార్డులో డోర్ టు డోర్ వ్యర్థాల సేకరణ,రోడ్లు, కాలు వల పరిశుభ్రత,వీధి దీపాలు,తాగునీటి సరఫరా తదితర మౌలిక సదుపాయాలను పరిశీలించారు. స్థానిక ప్రజలతో నేరుగా మాట్లాడి పారిశుద్ధ్యం,తాగునీటి సరఫరాపై ఆరా తీశారు.ఎటువంటి ఇబ్బందులు లేవని ప్రజలు తెలియజేయగా,ఇళ్ల వద్దనేతడి,పొడి వ్యర్థాలను వేరుచేసి ప్రతిరోజూ వ్యర్థాల సేక రణ వాహనాలకు అందించాలని,పరిసరా లను పరిశుభ్రంగా ఉంచుకోవడంతో పాటు తాగునీటిని వృథా చేయకుండా పొదుపుగా వినియోగించుకోవాలని కమిషనర్ సూచిం చారు.అనంతరం 48వ వార్డులో పారిశుద్ధ్య కార్మికుల హాజరు పట్టికను పరిశీలించిన కమిషనర్, ఒక శాశ్వత పారిశుద్ధ్య కార్మి కురాలితో పాటు నలుగురు పొరుగు సేవల సిబ్బంది దీర్ఘకాలంగా విధులకు గైర్హాజరవు తున్నట్లు గుర్తించారు.విధులకు సక్రమంగా హాజరుకాని శాశ్వత పారిశుద్ధ్య కార్మికు రాలిపై నిబంధనల మేరకు తగిన చర్యలు తీసుకోవాలని జోనల్ కమిషనర్‌ను ఆదేశిం చారు.పర్యటనలో పలు ప్రాంతాల్లో రోడ్ల పక్కన చెట్ల కొమ్మలు పేరుకుపోయి ఉండ టాన్ని గమనించిన కమిషనర్ వాటిని వెంటనే తొలగించాలని ఆదేశించారు. విద్యుత్ వైర్లకు అడ్డుగా ఉన్న కొమ్మలను ఈపీడీసీఎల్ సిబ్బంది తొలగించి అక్కడే ఉంచినట్లు అధికారులు వివరించగా, ఈపీడీసీఎల్ అధికారులతో సమన్వయం చేసుకొనిచెట్ల కొమ్మలు,ఇతర వ్యర్థాలను ఎప్పటికప్పుడు తరలించేలా చర్యలు చేపట్టాలని జోనల్ కమిషనర్‌కు సూచిం చారు.రానున్న స్థానిక సంస్థల ఎన్నికలకు సంబంధించి పోలింగ్ స్టేషన్ల గుర్తింపు, అక్కడ అందుబాటులో ఉన్న మౌలిక సదుపాయాలపై కమిషనర్ ప్రత్యేకంగా సమీక్షించారు.షాదీఖానా,కేంద్రీయ విద్యా లయం,ఎన్జీవోస్ కాలనీ ప్రభుత్వ ఉన్నత పాఠశాల,ఎలిమెంటరీ స్కూల్,భారతీయ విజ్ఞాన కేంద్రం తదితర ప్రాంతాల్లో ప్రతిపాదించిన పోలింగ్ స్టేషన్ల ప్లాన్ కాపీలను పరిశీలించారు. అవసరానికి అనుగుణంగా కొత్త పోలింగ్ స్టేషన్లను గుర్తించాలని, సాధ్యమైనంత వరకు సంబంధిత వార్డుల పరిధిలోనే పోలింగ్ స్టేషన్లు ఉండేలా కార్యాచరణ చేపట్టాలని వార్డు ప్లానింగ్ కార్యదర్శులను ఆదేశిం చారు. పోలింగ్ స్టేషన్లలో అవసరమైన మౌలిక సదుపాయాల కల్పనకు ముందస్తు ప్రణాళిక సిద్ధం చేయాలని,ఈ ప్రక్రియపై జోనల్ కమిషనర్లు ప్రత్యేక దృష్టి సారిం చాలని సూచించారు. – జి.ఆనంద్ సునీల్ కుమార్ 

గ్రామ/వార్డు కార్యాలయÖల్లో ప్రతి రోజు పీజీఆరఎస్

విశాఖపట్నం ప్రతినిధి : ప్రజల సమస్యలను పరిష్కరించి, వారిలో సంతృప్తి స్థాయిని పెంచ డమే ప్రజా ఫిర్యాదుల పరిష్కార వేదిక. ఈవేదిక ను మరింత విస్తరించి గ్రామ/వార్డుస్థాయికి చేరువ చేయడానికి విశాఖ జిల్లా కలెక్టర్ కృషి చేస్తున్నారు.ప్రజలు ప్రభుత్వ కార్యాలయాలకు వెళ్లి తమ సమస్యలను చెప్పుకోవడమా? లేక ప్రభుత్వం ప్రజల వద్దకు వెళ్లి వారి సమస్యలను తెలుసుకోవడమా?నిజానికి… మంచి పాలనకు కొలమానం ప్రభుత్వ కార్యాలయాల సంఖ్య కాదు.ప్రజల సమస్యలు ఎంత సులభంగా విన బడుతున్నాయి?అవి ఎంత వేగంగా పరిష్కాs Áమవుతున్నాయి? అనే విషయాలే ప్రామాణికం. ఈఆలోచనకు మరింత బలం చేకూర్చేలా విశాఖపట్నం జిల్లాలో ప్రజా ఫిర్యాదుల పరి ష్కార వ్యవస్థను గ్రామ,వార్డు స్థాయికి మరింత చేరువ చేసే కీలక నిర్ణయం తీసుకున్నారు. ఇకపై జిల్లాలోని అన్ని స్వర్ణ గ్రామం,స్వర్ణ వార్డు కార్యాలయాల్లో ప్రతిరోజూ పీజీఆరఎస్ నిర్వహించ నున్నారు.జిల్లా కలెక్టర్ ఎం.అభిషిక్త్ కిశోర్ అధి కారులకు ఇచ్చిన ఈఆదేశం వెనుక ఉన్న ప్రధాన ఉద్దేశం ఒక్కటే ప్రజల సమస్యలకు ప్రభుత్వం మరింత చేరువ కావాలి.
రెండు గంటలు..ఒక పెద్ద మార్పుకు నాంది
ప్రతి రోజు మధ్యాహ్నం 3 గంటల నుంచి 5 గంటల వరకు స్వర్ణ గ్రామం,స్వర్ణ వార్డు కార్యా లయాలు ప్రజల సమస్యలను వినేందుకు అందుబాటులో ఉంటాయి.ఈ రెండు గంటలు సాధారణ కార్యాలయ సమయం కాదు.తమ సమస్యను ఎవరికి చెప్పాలో తెలియని ఒక వృద్ధుడికి ఇవి ఆశాకిరణం కావచ్చు.ఒక ప్రభు త్వ పథకం అందక ఇబ్బంది పడుతున్న కుటుం బానికి ఇవి ఒక పరిష్కార మార్గం కావచ్చు. భూమి,పెన్షన్,రేషన్, విద్య,పారిశుధ్యం,మౌలిక వసతులు లేదా ఇతర ప్రభుత్వ సేవలకు సంబం ధించిన సమస్యతో తిరుగుతున్న ఒక సామాన్యు డికి ఇవి ప్రభుత్వాన్ని నేరుగా కలిసే అవకా శంగా మారవచ్చు.ప్రజలు తమ సమస్యను చెప్పేందుకు మండల కేంద్రానికి, జిల్లా కార్యా లయానికి లేదా వివిధ శాఖల కార్యాలయాలకు పదేపదే వెళ్లాల్సిన అవసరం లేకుండా వారి ప్రాంతంలోనే సమస్యను నమోదు చేసి,పరిష్కార ప్రక్రియను ప్రారంభించడం ఈ విధానంలోని ప్రధాన ఉద్దేశం.అర్జీ తీసుకోవడం కాదు పరిష్కారం వరకు బాధ్యత
ప్రజా ఫిర్యాదుల పరిష్కార వ్యవస్థలో అత్యంత కీలకమైన అంశం ఫిర్యాదును స్వీకరించడం కాదు.అది పరిష్కారమయ్యే వరకు దాని వెంట నడవడం.ఈవిషయాన్నే జిల్లా కలెక్టర్ స్పష్టంగా నిర్దేశించారు.ప్రజల నుంచి స్వీకరించే ప్రతి అర్జీని పీజీఆరఎస్‌లో నమోదు చేయాలి. సం బంధిత శాఖకు పంపించాలి. అక్కడితో బాధ్యత ముగిసిందని భావించకుండా, సమస్య పరిష్కార మయ్యే వరకు నిరంతరం పర్యవేక్షించాలి.ఇదే ఈ వ్యవస్థను ఒక సాధారణ ఫిర్యాదు స్వీకరణ కార్యక్రమం నుంచి బాధ్యతాయుతమైన ప్రజా సేవా వ్యవస్థగా మారుస్తుంది.ఎందుకంటే ఒక అర్జీకి నంబర్ ఇవ్వడం సులభం.కానీ ఆ అర్జీ వెనుక ఉన్న మనిషి సమస్యను అర్థం చేసుకుని పరిష్కారం చూపించడం అసలైన పరిపాలనా బాధ్యత.పాలన ఎంత ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నా దాని ప్రభావం చివరికి కనిపించేది గ్రామం/వార్డులోనే.ఒకకుటుంబం జీవితంలోనే. అం దుకే గ్రామ,వార్డు స్థాయిలో ప్రభుత్వ సేవలను మరింత అందుబాటులోకి తీసుకురావాలన్న లక్ష్యంతో అధికారులు సమన్వయంతో పనిచేయాలని కలెక్టర్ సూచించారు.
సంక్షేమ పథకం అర్హుడికి చేరిందా?
ప్రభుత్వ సేవకోసం దరఖాస్తు చేసిన వ్యక్తి సమ స్య పరిష్కారమైందా?ఒకకుటుంబానికి అవ సరమైన ధ్రువపత్రం అందిందా? స్థానికంగా ఎదురవుతున్న సమస్యకు సంబంధితశాఖ స్పం దించిందా?ఇలాంటి ప్రశ్నలకు సమాధా నం చెప్పగలిగే స్థాయిలో గ్రామ,వార్డు యంత్రాం గం పనిచేయాల్సిన అవసరం ఉంది. అందుకే పీజీఆరఎస్‌ను కేవలం ఫిర్యాదుల పెట్టెగా కాకుండా, ప్రజలుప్రభుత్వం మధ్య నేరుగా అను సంధానం చేసే వారధిగా చూడాల్సిన అవసరం ఉంది.ప్రజలు చెప్పే ప్రతిసమస్యలో ఒక ప్రాం తం ఎదుర్కొంటున్న వాస్తవ పరిస్థితి దాగి ఉం టుంది.ఒకే రకమైన సమస్య పదేపదే వస్తుంటే, అది వ్యక్తిగత సమస్య మాత్రమే కాదు… వ్యవస్థ లో ఎక్కడో ఒకలోపం ఉందనే సంకేతం. అందుకే పీజీఆరఎస్ ద్వారా వచ్చే ఫిర్యాదులు ప్రభుత్వానికి కేవలం పరిష్కరించాల్సిన అర్జీలు మాత్రమే కాకుండా,పాలనను మెరుగు పర చేందుకు అవసరమైన సమాచారంగా కూడా ఉపయోగపడతాయి.ప్రజలు ఏమి కోరుకుంటు న్నారు?ఎక్కడ సమస్య ఉంది?ఏశాఖలో ఆల స్యం జరుగుతోంది?ఏసేవ ప్రజలకు సులభం గా అందడం లేదు?ఏసమస్యకు తక్షణ జోక్యం అవసరం?ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలను పీజీఆర్ ఎస్ మరింత స్పష్టంగా అందించగలదు.
అధికారులకు పరీక్ష… ప్రజలకు నమ్మకం
ప్రతిరోజూ పీజీఆరఎస్ నిర్వహించాలన్న నిర్ణయం అధికార యంత్రాంగానికి కూడా ఒక బాధ్యతను పెంచుతుంది.ప్రజలు చెప్పిన సమస్యను వినడం మాత్రమే కాదు.దానిని నమోదు చేయాలి. సంబంధిత అధికారికి చేరవేయాలి.పరిష్కారానికి గడువు నిర్ణయించాలి.పురోగతిని పరిశీలించాలి. చివరకు సమస్య పరిష్కారమైందా లేదా అన్నది నిర్ధారించాలి.ఇలాంటి నిరంతర పర్యవేక్షణ ఉం టేనే ప్రజల్లో ప్రభుత్వంపై విశ్వాసం పెరుగు తుంది.ఎందుకంటే ప్రజలకు కావాల్సింది హామీలు కాదు…ఫలితం.అర్జీ స్వీకరించామని చెప్పడం కాదు…సమస్య పరిష్కరించామని చెప్పగలగడం.
ప్రజా సంతృప్తే అసలైన విజయం
ప్రభుత్వ కార్యక్రమాల విజయాన్ని ఎన్నిఅర్జీలు స్వీకరించామనే సంఖ్యతో మాత్రమే కొలవలేం. ఎన్నిసమస్యలు పరిష్కరించాం?ఎంత వేగంగా పరిష్కరించాం?పరిష్కారం పొందిన ప్రజలు ఎంత వరకు సంతృప్తి చెందారు?అనే అంశాలే అసలైన కొలమానం.ఈ దిశగా అధికారులు పనిచేయాలని జిల్లా కలెక్టర్ స్పష్టం చేశారు. ప్రజల సమస్యలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడంతో పాటు, ప్రజా సంతృప్తిని సాధించే విధంగా పీజీఆరఎస్‌ను సమర్థవంతంగా అమలు చేయాలని ఆదేశించారు.
పాలనకు కొత్త చిరునామా
ఒకప్పుడు ప్రభుత్వ కార్యాలయం అంటే ప్రజలు వెళ్లాల్సిన ప్రదేశం.ఇప్పుడు మారుతున్న పాలనా విధానంలో ప్రభుత్వ కార్యాలయం అంటే ప్రజ లకు అందుబాటులో ఉండాల్సిన సేవా కేంద్రం.ఈ మార్పు కేవలం కార్యాలయాల స్థాయిలో జరగకూడదు. ఆలోచనలో కూడా జరగాలి.అధికారిప్రజల మధ్య దూరం తగ్గాలి. ఫిర్యాదు పరిష్కారం మధ్య సమయం తగ్గాలి. ప్రభుత్వం ప్రజల మధ్య నమ్మకం పెరగాలి.స్వర్ణ గ్రామం, స్వర్ణ వార్డు కార్యాలయాల్లో ప్రతిరోజూ నిర్వహించనున్న పీజీఆరఎస్ ఈ మార్పుకు ఒక ఆచరణాత్మక రూపం.
ప్రతిరోజూ రెండు గంటలు…
ప్రజల కోసం కేటాయించిన రెండు గంటలు. వారి సమస్యలను వినేందుకు రెండు గంటలు. వారి అర్జీలను నమోదు చేసేందుకు రెండు గంటలు.అంతకంటే ముఖ్యంగా…ప్రభుత్వం తమతో ఉందనే నమ్మకాన్ని ప్రజల్లో నింపేం దుకు రెండు గంటలు.ప్రజల సమస్య వినిపించే చోటే ప్రజాస్వామ్యం బలపడుతుంది.ఆ సమ స్యకు పరిష్కారంలభించే చోటే పాలనకు అర్థం వస్తుంది.అందుకే…ప్రజల గడప వద్దకు పాలన చేరినప్పుడే పాలన ప్రజల జీవితాల్లో మార్పుగా కనిపిస్తుంది.స్వర్ణ గ్రామం…స్వర్ణ వార్డు కార్యాల యాల్లో ప్రతిరోజూ పీజీఆరఎస్ నిర్వహించా లన్న నిర్ణయం ఆమార్పు దిశగా మరో ముఖ్య మైన అడుగు. – జి.ఆనంద్ సునీల్ కుమార్ 

హిమాలయాల్లో విఫత్తుల కొత్త ముఖం

నేపాల్`టిబెట్ సరిహద్దు ప్రాంతంలో ప్రకృతి ప్రకోపం భీభత్సం సృష్టించింది. రాసువా జిల్లాలో ఆగష్టు 26న సంభ వించిన ఆకస్మిక వరదల్లో వందలాది మంది మృతి చెందారు.ఇంకా అనేక మంది ఆచూకీ తెలియకపోవడంతో మృతుల సంఖ్య మరింత పెరిగే అవకాశం ఉందని అధికారులు ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. మరోవైపు..అందులో కైలాస్ మానస సరోవర్ యాత్రకు వెళ్లిన 200మంది మంది భారతీయ యాత్రికలు గల్లంతై నట్లు సమాచారం.
భట్‌కోషి,త్రిశూలి నదీ వ్యవస్థలో ఒక్క సారిగా వచ్చిన వరదలు భారీగా మట్టి, రాళ్లు,బండరాళ్లు కొట్టుకొచ్చాయి.ఉద యం 9గంటల సమయంలో టిబెట్ వైపు నుంచి వచ్చిన భారీ నీటి ప్రవాహం నేపాల్‌లోని రాసువా,ధాదింగ్,నువాకోట్ జిల్లాలను తీవ్రంగా ప్రభావితం చేసింది. అనేక గ్రామాలు,రహదారులు,వంతెనలు ధ్వంసమయ్యాయి.వరదల ధాటికి నేపాల్‌లో రవాణా,విద్యుత్ మౌలిక వసతులు తీవ్రంగా దెబ్బతిన్నాయి. కనీసం 19వంతెనలు కొట్టుకుపోయినట్లు అధికారులు అంచనా.హిమాలయాలు ఎప్పటినుంచో ప్రకృతి శక్తులకు నిలయంగా ఉన్నాయి.భూమి పొరలు ఢీకొనే చోట ఏర్ప డిన ఈపర్వత శ్రేణి భూకంపాలకు సున్నిత మైన ప్రాంతం.మంచు, హిమానీనదాలు, నదులు,లోతైన లోయలు కలిసి ఈ ప్రాంతా నికి ప్రత్యేకమైన భౌగోళిక స్వభావాన్ని ఇచ్చాయి. అయితే ఇప్పుడు హిమాల యాలను పరిశీలిస్తున్న శాస్త్రవేత్తలకు కనిపిస్తున్న చిత్రం మరింత ఆందోళన కరంగా ఉంది.భూకంపం,హిమపాతం, హిమానీనదం కూలిపోవడం, కొండచరి యలు,ఆకస్మిక వరదలు,హిమ సరస్సుల విస్ఫోటనాలు ఇవన్నీ ఒక్కొక్కటిగా జరిగే సహజ విపత్తులు కాకుండా,ఒకదానిని మరొకటి ప్రేరేపించే సంక్లిష్ట పరిణామా లుగా మారుతున్నాయి. ఈమార్పు వెనుక వాతావరణ మార్పు ఎంతవరకు పనిచే స్తోంది అన్న ప్రశ్న ఇప్పుడు అత్యంత కీలకంగా మారింది.
నేపాల్‌లోని భోటేకోశి నది పరివాహక ప్రాంతంలో సంభవించిన తాజా విషాదం ఈ ప్రశ్నను మరోసారి ప్రపంచం ముం దుకు తెచ్చింది. తొలుత అక్కడ నమో దైన ప్రకంపనలను భూకంపంగా భావించారు. 4.4తీవ్రతతో భూకంపం సంభవించిందని ప్రాథమిక సమాచారం వెలువడటంతో,దాని ప్రభావంతో కొండ చరియలు విరిగిపడి నదిలోకి చేరడం, ఆ తర్వాత ఆకస్మిక వరద రావడం జరిగిందని అనుకున్నారు.అయితే తదు పరి విశ్లేషణలో ఆ అంచనా తప్పని అమెరికా జియోలాజికల్ సర్వే తేల్చింది. భూకంప కేంద్రాల నుంచి వచ్చిన సమాచారం, భూకంప తరంగాల స్వభా వం, ఉపగ్రహ చిత్రాలను పరిశీలించిన తర్వాత అక్కడ సంప్రదాయ అర్థంలో భూకంపం జరగలేదని,భారీ హిమానీ నదం లేదా మంచు-శిథిలాల కదలిక వల్లే భూకంప తరంగాల మాదిరి ప్రకంపనలు నమోదయ్యాయని వెల్లడిం చింది.ఈ ఒక్క వివరణే హిమాలయాల్లో మారుతున్న విపత్తుల స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక పెద్ద సంకేతం. మనం భూకంపం అని భావించిన ప్రకంపనకు కారణం మంచు-శిథిలాల భారీ కదలిక అయితే,దాని వెనుక ఉన్న పర్యావరణ పరిస్థితులను కూడా పరిశీ లించాల్సిందే. హిమానీనదం ఎందుకు కదిలింది? పర్వత వాలు ఎందుకు అస్థిరమైంది? మంచు ఎందుకు వేగంగా కోల్పోయింది? నదిలోకి ఒక్కసారిగా అంత భారీ పరిమాణంలో నీరు, మంచు,మట్టి,రాళ్లు ఎలా చేరాయి? ఇవన్నీ కేవలం ఒకరోజు జరిగిన సంఘటనలతో సమాధానం దొరికే ప్రశ్నలు కావు. వాటి వెనుక సంవత్సరా లుగా మారుతున్న ఉష్ణోగ్రతలు,మంచు నిల్వలు,వర్షపాత ధోరణులు,పర్వత భౌగోళిక పరిస్థితులు ఉండవచ్చు. హిమాలయాల విషయంలో వాతావరణ మార్పు ప్రభావాన్ని అర్థం చేసుకోవా లంటే ముందుగా హిమానీనదాల పరిస్థితిని గమనించాలి.హిమానీనదం అనేది కదలని మంచు కొండ కాదు. అది చాలా నెమ్మదిగా కదిలే మంచు వ్యవస్థ. మంచు పేరుకుపోవడం, కరగ డం,కిందికి జారడం మధ్య సమతుల్యత ఆధారంగా దాని పరిమాణం,ఆకారం మారుతూ ఉంటుంది.వాతావరణం వేడెక్కినప్పుడు ఈ సమతుల్యత దెబ్బ తింటుంది.అనేక హిమానీనదాలు వెనక్కి తగ్గడం ప్రారంభిస్తాయి. మంచు పరిమా ణం తగ్గుతుంది.గతంలో మంచుతో కప్పబడి ఉన్న ప్రాంతాలు బయటపడ తాయి.హిమానీనదం అంచుల వద్ద నీటి నిల్వలు ఏర్పడతాయి.ఈ మార్పులన్నీ పర్వత భౌగోళిక స్థిరత్వాన్ని ప్రభావితం చేయగలవు.ఇక్కడే మరో ప్రమాదం పుట్టుకొస్తుంది.హిమానీనదాలు వెనక్కి తగ్గుతున్నప్పుడు వాటి ముందు భాగం లో,పక్కలలో లేదా మంచు-శిథిలాల మధ్య సరస్సులు ఏర్పడవచ్చు. వీటిలో కొన్ని సహజమైన మంచు లేదా మోరైన్ అడ్డుకట్టలతో నిలిచి ఉంటాయి.ఇవి శాశ్వతమైన ఆనకట్టలు కావు.ఒకభారీ మంచు ముక్క సరస్సులో పడటం,కొండ చరియ విరిగి నీటిలోకి దూకడం,భారీ వర్షం కురవడం లేదా ఇతర భౌగోళిక మార్పులు చోటుచేసుకోవడంవల్ల ఆ సహజ అడ్డుకట్ట బలహీనపడవచ్చు. ఒక్కసారిగా సరస్సు తెగిపోతే వేల, లక్షల క్యూబిక్ మీటర్ల నీరు కొన్ని గంటల్లోనే దిగువకు దూసుకెళ్లవచ్చు. దీనినే గ్లేషియల్ లేక్ అవుట్‌బర్స్ట్ ఫ్లడ్ GLOఖీ అంటారు.
అటువంటి వరద సాధారణ వరదకు భిన్నమైనది.నీటితో పాటు మంచు,రాళ్లు, మట్టి,చెట్ల దుంగలు,ఇతర శిథిలాలు కిందికి వస్తాయి.దాంతో అది ఒకవిధమైన శిథిల ప్రవాహంగా మారుతుంది.నది తన సహజ మార్గాన్ని దాటి గ్రామాలు, రహదారులు, వంతెనలు, జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు ఉన్న ప్రాంతాలపైకి దూసుకుపోతుంది. ప్రవాహ వేగం ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల ప్రజలకు స్పందించే సమయం చాలా తక్కువగా ఉం టుంది. ఒకసారి ఇలాంటి ప్రవాహం ఏర్ప డితే దాని ముందు ఉన్న మౌలిక వసతులు ఎంత బలంగా ఉన్నా తీవ్ర నష్టం తప్పక పోవచ్చు.
భోటేకోశి ఘటనలో కూడా ఇదే తరహా క్రమం కనిపిస్తోందని నిపుణుల పరిశీలనలు సూచిస్తున్నాయి. టిబెట్ వైపు ఎత్తైన ప్రాం తంలో మంచు,శిథిలాల భారీ కదలిక సంభ వించి ఉండవచ్చని, దాంతో నీటి ప్రవాహం ఒక్కసారిగా పెరిగి భోటేకోశి నదిలోకి చేరి ఉండవచ్చని అంచనాలు ఉన్నాయి. సుమా రు 5,200 మీటర్ల ఎత్తులో హిమానీనదం లేదా మంచు భాగం జారిపడినట్లు ఉప గ్రహ చిత్రాల ఆధారంగా చేసిన పరిశీ లనలు కూడా ఈ ఘటనకు మరింత ప్రాధాన్యతను తెచ్చాయి. కేవలం 24 గంటల వ్యవధిలో ఉపగ్రహ చిత్రాల్లో కనిపించిన మార్పులు అక్కడ మంచు నష్టం, హిమానీనద కదలిక లేదా శిథిల ప్రవాహం వంటి ప్రక్రియలు జరిగినట్లు సూచిస్తున్నాయి.అయితే ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని స్పష్టంగా చెప్పాలి.ఒకనిర్దిష్ట విపత్తుకు వాతావరణ మార్పే నేరుగా కారణమని తేల్చడానికి శాస్త్రీయ ఆధారా లు అవసరం. ప్రతి హిమానీనద విరుపు ను, ప్రతి వరదను, ప్రతి కొండచరి యను వాతావరణ మార్పుకు ఆపాదిం చడం సరైన శాస్త్రీయ విధానం కాదు. హిమాలయాలు సహజంగానే అత్యంత చురుకైన భౌగోళిక ప్రాంతం.భూకం పాలు అక్కడ జరుగుతూనే ఉంటాయి. కొండచరియలు కూడా సహజ పర్వత ప్రక్రియలో భాగమే. భారీ వర్షాలు, మంచు తుఫానులు కూడా కొత్త విషయాలు కావు.కానీ వాతావరణ మార్పు ఈ వ్యవస్థల పునాది పరిస్థి తులను మార్చుతోందా? వాటి తీవ్రతను లేదా సంభవించే అవకాశాన్ని పెంచు తోందా? ఇదే అసలు పరిశోధన ప్రశ్న. ప్రపంచవ్యాప్తంగా వచ్చిన పరిశోధనలు ఈ ప్రశ్నకు ఆందోళన కలిగించే సంకే తాలు ఇస్తున్నాయి. హిమాలయ-కారా కోరం ప్రాంతంలో హిమానీనదాల వెనుకడుగు,మంచు నిల్వల తగ్గుదల, హిమ సరస్సుల విస్తరణ వంటి మార్పు లు నమోదవుతున్నాయి.ఉష్ణోగ్రతలు పెరగడం వల్ల ఎత్తైన ప్రాంతాల్లో మంచు కరిగే ప్రక్రియ మారుతోంది. కొన్ని ప్రాంతాల్లో మంచుగా పడాల్సిన వర్ష పాతం వర్షంగా పడే అవకాశం పెరుగు తోంది. ఈమార్పులు పర్వత వాలులపై నీటి ప్రభావాన్ని పెంచవచ్చు. అదే సమ యంలో శాశ్వతంగా గడ్డకట్టిన నేల పర్మా ఫ్రాస్ట్ వేడెక్కడం వల్ల పర్వత వాలుల స్థిరత్వం కూడా దెబ్బతినవచ్చు. అందువల్ల హిమాలయాల్లో వాతావరణ మార్పు ప్రభావాన్ని కేవలం “మంచు కరుగుతోంది” అనే ఒకవాక్యంలో పరి మితం చేయడం పెద్ద పొరపాటు. మం చు కరుగుదల ఒక ప్రారంభ ప్రక్రియ మాత్రమే. దాని తర్వాత నీటి నిల్వలు మారవచ్చు.హిమానీనదం ఆకారం మారవచ్చు.పర్వత వాలు బలహీనపడవచ్చు. కొత్త సరస్సు ఏర్పడ వచ్చు.సరస్సు తెగిపోవచ్చు.నది ఒక్క సారిగా ఉప్పొంగవచ్చు.నదిలోకి శిథి లాలు చేరవచ్చు.చివరికి ఒకచిన్న భౌగో ళిక మార్పు వేలాది మందిని ప్రభావితం చేసే విపత్తుగా మారవచ్చు.
ఇదే హిమాలయాల భవిష్యత్తుపై అత్యంత ఆందోళన కలిగించే అంశం. భవిష్యత్ విపత్తులు ఒక్క కారణంతో సంభవించే అవకాశం తగ్గుతూ,బహుళ కారణాలు పరస్పరం కలిసే ప్రమాదం పెరుగుతోంది.దీనినే శాస్త్రవేత్తలు ‘కాస్కే డింగ్ డిజాస్టర’గా పరిగణిస్తున్నారు. ఉదాహరణకు ఒక భూకంపం కొండచరియను ప్రేరేపించవచ్చు. ఆ కొండచరియ నదిని అడ్డుకోవచ్చు. దాంతో సరస్సు ఏర్పడవచ్చు.సరస్సు తెగితే వరద రావచ్చు. అదే సమయంలో ముందుగానే వేడెక్కిన హిమానీనదం, అస్థిరమైన పర్వత వాలు ఉంటే నష్టం మరింత పెరగవచ్చు.
ఈపరిస్థితిలో విపత్తు నిర్వహణకు కూడా కొత్త ఆలోచన అవసరం.ఇంతవరకు భూకంపాలను ఒకవిభాగం,వరదలను మరో విభాగం, హిమానీనదాలను మరో విభాగం,వాతావరణాన్ని మరో విభాగం అధ్యయనం చేసే విధానం ఉంది.కానీ హిమాలయాల్లో ఇవన్నీ ఒకే వ్యవస్థలో భాగాలు. ఒకే ప్రాంతంలో భూకంప శాస్త్రవేత్త, హిమానీనద శాస్త్రవేత్త, వాతావ రణ శాస్త్రవేత్త, భూగర్భ శాస్త్రవేత్త, జల వనరుల నిపుణుడు కలిసి పనిచేయా ల్సిన అవసరం ఏర్పడింది.
ఉపగ్రహ సాంకేతికత ఇక్కడ కీలక పాత్ర పోషించగలదు.ఏ హిమ సరస్సు విస్తరిస్తోంది? ఏహిమానీనదం వేగంగా వెనక్కి వెళ్తోంది?ఎక్కడ మంచు పొరలో అసాధారణ మార్పులు కనిపిస్తున్నాయి? ఏ పర్వత వాలు కదులుతోంది? ఎక్కడ నది మార్గాన్ని శిథిలాలు అడ్డుకున్నాయి? ఇలాంటి ప్రశ్నలకు ఉపగ్రహ చిత్రాలు ముందస్తు హెచ్చరికలకు ఉపయోగపడ తాయి. అయితే ఉపగ్రహాలను మాత్రమే నమ్మడం సరిపోదు. ప్రమాదకర హిమ సరస్సుల్లో నీటి మట్టం కొలిచే సెన్సర్లు, నదుల్లో రియల్‌టైమ్ నీటి ప్రవాహ పరికరా లు,భూకంప సెన్సర్లు, వాతావరణ రాడార్లు, ఆటోమేటిక్ హెచ్చరిక వ్యవస్థలు కూడా అవసరం.
మరో కీలక అంశం సరిహద్దులు. హిమాలయ నదులకు దేశాల సరిహద్దులు తెలియవు. టిబెట్‌లో జరిగిన మంచు విరుపు ప్రభావం నేపాల్‌లో వరదగా కనిపించవచ్చు. నేపాల్‌లోని నదీ ప్రవాహం భారతదేశంలోని ప్రాంతాలను ప్రభావితం చేయవచ్చు. అందువల్ల విపత్తు హెచ్చరికల సమాచారాన్ని దేశాల మధ్య వేగంగా పంచుకోవడం అత్యవసరం. ఉపగ్రహ డేటా, వాతావరణ సమాచారం, నదీ ప్రవాహ వివరాలు, హిమ సరస్సుల పరిస్థితి వంటి సమాచారాన్ని సరిహద్దులకు అతీతం గా పంచుకునే శాస్త్రీయ సహకారం ఇక ఐచ్ఛికం కాదు.హిమాలయాల్లో నిర్మాణాలపై కూడా పునరాలోచన అవసరం.పర్యాటకం, రహదారులు,సొరంగాలు,జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టులు,పట్టణీకరణ అన్నీ వేగంగా పెరుగుతున్నాయి. అభివృద్ధి అవసరమే. కానీ గత వాతావరణ గణాంకాల ఆధారం గా మాత్రమే భవిష్యత్ నిర్మాణాలను రూపొందించడం ప్రమాదకరం.రాబోయే దశాబ్దాల్లో వరద తీవ్రత,మంచు కరుగు దల,హిమ సరస్సుల పరిమాణం, కొండ చరియల ప్రమాదం ఎలా మారవచ్చో కూడా పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. ప్రత్యేకంగా జలవిద్యుత్ రంగం ముందు పెద్ద సవాలు ఉంది.హిమాలయ నదులు అపారమైన జలవిద్యుత్ సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. కానీ అదే నదులు ఆకస్మిక వరదలకు మార్గాలుగా కూడా మారవచ్చు. ఒక భారీ హిమ సరస్సు తెగిపోతే నదిలో నీటి ప్రవాహం సాధారణ స్థాయితో పోలిస్తే అనూహ్యంగా పెరగవచ్చు. అటువంటి పరిస్థితుల్లో ప్రాజెక్టుల భద్రత,ఆనకట్టల సామర్థ్యం, అత్యవసర నీటి విడుదల విధానాలు, దిగువ ప్రాంతాల్లో నివసించే ప్రజల తరలింపు మార్గాలు ముందుగానే పరిగణించాల్సి ఉంటుంది.
తాజా నేపాల్ విపత్తులో మౌలిక వసతు లకు జరిగిన నష్టం ఈప్రమాదాన్ని మరింత స్పష్టంగా చూపించింది. వంతె నలు, రహదారులు,జలవిద్యుత్ ప్రాజె క్టులు,వాణిజ్య సంస్థలు వరద ప్రవాహా నికి దెబ్బతిన్నాయి.ఒక ప్రాంతంలో రహ దారి తెగిపోతే అది కేవలం రవాణా సమస్య కాదు. సహాయక బృందాలు అక్కడికి చేరుకోలేని పరిస్థితి ఏర్పడు తుంది. వంతెన కొట్టుకుపోతే ఒక గ్రామం లేదా పట్టణం గంటల తరబడి బయట ప్రపంచంతో సంబంధాలు కోల్పోవచ్చు. విద్యుత్ వ్యవస్థ దెబ్బతింటే ఆసుపత్రులు, కమ్యూనికేషన్,నీటి సరఫ రా అన్నీ ప్రభావితమవుతాయి.
ఇంకా ఒక మానవ కోణం ఉంది. హిమాలయ ప్రాంతాల్లో నివసించే ప్రజలకు ప్రతి విపత్తు కేవలం ఆస్తి నష్టం కాదు.పర్వత గ్రామాల్లో ప్రజల జీవనా ధారం వ్యవసాయం,పశుపోషణ, పర్యాటకం,చిన్న వ్యాపారాలపై ఆధార పడి ఉంటుంది.ఒక వంతెన కొట్టుకు పోవడం అంటే మార్కెట్‌కు వెళ్లే మార్గం తెగిపోవడం.ఒక రహదారి ధ్వంసం అంటే వైద్య సహాయం అందకపోవడం. ఒక జలవిద్యుత్ ప్రాజెక్టు మూతపడటం అంటే స్థానిక ఉపాధిపై ప్రభావం. అందు వల్ల వాతావరణ మార్పు ప్రభావాన్ని కేవలం పర్యావరణ సమస్యగా చూడటం సరిపోదు.అది సామాజిక,ఆర్థిక,మానవ భద్రతా సమస్య కూడా.నేపాల్‌కు భారత్ అందిం చిన అత్యవసర సహాయం వంటి ప్రాంతీ య సహకారం విపత్తు సమ యంలో ఎంతో ముఖ్యమైనది. కానీ విపత్తు సంభవించిన తర్వాత సహాయం చేయడం కంటే,అది సంభవించే ముందు ప్రమాదాన్ని గుర్తించడం మరింత ముఖ్య మైన దశ. సాంకేతిక పరిజ్ఞానం,ఉపగ్ర హ నిఘా,ముందస్తు హెచ్చరికలు, సరి హద్దు సహకారం, స్థానిక ప్రజలకు శిక్షణ ఇవన్నీ కలిస్తేనే ప్రాణనష్టాన్ని గణనీయంగా తగ్గించవచ్చు.
హిమాలయాల విషయంలో మరో ప్రమాదకరమైన భ్రమను కూడా విడిచిపెట్టాలి. “ప్రకృతి విపత్తులను ఆపలేం కాబట్టి ఏమీ చేయలేం” అనే భావన పూర్తిగా తప్పు. భూకంపాన్ని ఆపలేం. హిమానీనదం కూలిపోవడాన్ని ప్రతి సందర్భంలో ఆపలేం. కానీ ఒక హిమ సరస్సు ప్రమాదకర స్థాయికి చేరుతున్నదని గుర్తించవచ్చు.నదీ ప్రవాహాన్ని పర్యవేక్షించవచ్చు.ప్రమాద ప్రాంతాల్లో నిర్మాణాలను నియంత్రించ వచ్చు. ప్రజలను ముందుగానే తరలించ వచ్చు.అత్యవసర మార్గాలను సిద్ధంగా ఉంచ వచ్చు. ప్రాణనష్టం భారీగా తగ్గించవచ్చు. అంతేకాదు,వాతావరణ మార్పును నియంత్రించే ప్రపంచ ప్రయత్నాలకు హిమాలయాల భవిష్యత్తు ప్రత్యక్షంగా అనుసంధానమై ఉంది. స్థానికంగా మంచి విపత్తు నిర్వహణ ఎంత అవసర మో,ప్రపంచవ్యాప్తంగా గ్రీన్‌హౌస్ వాయు ఉద్గారాలను తగ్గిం చడం కూడా అంతే అవసరం. ఒకవైపు అనుసరణ అంటే మారుతున్న పరిస్థి తులకు మౌలిక వస తులు, సమాజా లను సిద్ధం చేయడం; మరోవైపు ఉపశ మన చర్యలు అంటే వాతావరణ మార్పు వేగాన్ని తగ్గించడం. ఈ రెండు మార్గాలు కలిసే నడవాలి. హిమాలయాల్లో జరుగు తున్న మార్పు లనుచూస్తే ఒకవిషయం మాత్రం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. పర్వతా లు మౌనంగా ఉన్నాయనుకోవడం ఇక సాధ్యం కాదు.మంచు వెనక్కి తగ్గడం, కొత్త సరస్సులు ఏర్పడటం,వర్షపు నమూనాలు మారడం,పర్వత వాలులు అస్థిరమవడం ఇవన్నీ భవిష్యత్తు ప్రమాదాలకు ముందస్తు సంకేతాలుగా చదవాల్సిన అవసరం ఉంది. నేపాల్‌లో భూకంపంగా భావించిన ప్రకం పనలు హిమానీనద కదలికకు సంబంధిం చినవిగా తేలడం,దాని వెంట వచ్చిన ఆకస్మిక వరద,మంచుశిథిలాల ప్రవాహం ఇవి ఒక ప్రత్యేక సంఘటనగా ముగిం చాల్సిన కథ కాదు.ఇది హిమాలయాల్లో ప్రకృతి వ్యవస్థ ఎంత సంక్లిష్టంగా మారు తోందో చూపించే హెచ్చరిక.అదే సమయం లో సిక్కిం,ఉత్తరా ఖండ్,నేపాల్,భూటాన్, టిబెట్ ప్రాంతాల్లో గత కొన్నేళ్లుగా నమోదవు తున్న హిమ సరస్సు విస్ఫోటనాలు, హిమ పాతాలు,కొండచరియలు,ఆకస్మిక వరదల ను ఒకే పెద్ద చిత్రంలో చూడాల్సిన అవ సరం ఉంది.రేపటి హిమాలయాన్ని కేవలం మంచు కొండగా చూడకూడదు. అది వేగం గా మారుతున్న వాతావరణ వ్యవస్థలో ఒక జీవంతమైన ప్రయోగశాల. అక్కడ జరుగు తున్న మార్పులు ముందుగా మంచులో కనిపిస్తాయి,తర్వాత నదుల్లో కనిపిస్తాయి, ఆతర్వాత గ్రామాల్లో, పట్టణాల్లో,మౌలిక వసతుల్లో కనిపిస్తాయి.హిమాలయాల్లోని ప్రతి కొత్త హిమ సరస్సు, ప్రతి అసాధారణ మంచు కదలిక, ప్రతిభారీ కొండచరియ మనకు ఒక ప్రశ్న వేస్తోంది ప్రకృతి మార్పు ను మనం ముందుగానే చదువుతున్నామా, లేక అది విపత్తుగా మారిన తర్వాతే స్పందిస్తు న్నామా?ఇది నేపాల్‌కు మాత్రమే సంబంధించిన ప్రశ్న కాదు. హిమా లయాల నీటిపై ఆధారపడే భారత్, చైనా, భూటాన్, బంగ్లాదేశ్‌తో పాటు మొత్తం దక్షిణాసి యాకు సంబంధించిన ప్రశ్న. హిమాల యాల్లో మంచు మారితే నదులు మార తాయి; నదులు మారితే వ్యవసాయం, విద్యుత్, తాగునీరు మారతాయి; నీటి వ్యవస్థలు మారితే కోట్లాది ప్రజల జీవన భద్రత ప్రభావితమవుతుంది.
అందుకే హిమాలయాలపై ఇప్పుడు కావాల్సింది మరిన్ని విపత్తు కథనాలు మాత్రమే కాదు మరిన్ని శాస్త్రీయ పరిశీ లనలు, ముందస్తు హెచ్చరిక వ్యవస్థలు, సరిహద్దు సహకారం, బాధ్యతాయుత మైన నిర్మాణ విధానాలు,స్థానిక ప్రజల భాగస్వామ్యం. ప్రకృతి ఇచ్చే హెచ్చరి కలను విస్మరించి అభివృద్ధిని కొనసా గిస్తే,భవిష్యత్తులో ప్రతి విపత్తు మరింత ఖరీదైనదిగా మారవచ్చు.హిమాలయాల్లో భూకంపాలు కొత్తవి కావు. వరదలు కూడా కొత్తవి కావు. కానీ వేడి పెరుగు తున్న ప్రపంచంలో భూకంపం,హిమా నీనదం,కొండచరియ,హిమసరస్సు, వరద ఒకదానితో ఒకటి కలిసే విధానం మాత్రం కొత్త ప్రమాదాన్ని సృష్టిస్తోంది. ఆ ప్రమాదాన్ని అర్థం చేసుకోవడం, దాన్ని ముందుగానే గుర్తించడం, ప్రజ లను రక్షించడానికి సిద్ధపడటం ఇదే ఇప్పుడు హిమాలయ దేశాల ముందు ఉన్న అత్యవసర బాధ్యత.– గునపర్తి సైమన్ 

కరువు నిబంధనలు జటిలం చేసిన కేంద్రం

దీర్ఘకాలంపాటు వర్షం లేకపోవడం,పంటలు పండక పోవడం,ప్రజలకు,పశువులకు ఆహారకొరత,మంచినీటి కొరత ఏర్పడటాన్ని కరువుగా పేర్కొంటారు.స్వాతంత్య్రం వచ్చిన తొలిరోజులలో పెద్దలుడొక్కల కరువు గురించి చెప్పు తునేవారు. బ్రిటీష్ పాలకులు ప్రజలను పట్టించుకోకపోవడంతో ప్రజలుమట్టి జాపకానుకొని తాగినట్లు చెప్పుకునేవారు. స్వాతంత్య్రానంతరం 52లో రాయలసీమ కరువు ఏర్పడింది.ఆనాటి భారత ప్రభుత్వం రాయలసీమ కరువును గుర్తించ టానికి, సహాయ చర్యలు చేపట్టడానికి నిరాక రించింది.దానికై ప్రజలు పెద్ద ఎత్తున పోరాడి కరువు ప్రకటింప చేసుకున్నారు.

కరువు నిబంధనలు – నష్టపరిహారాలు
1966లో దేశ వ్యాపితంగా కరువు ఏర్పడింది. భారత ప్రభుత్వం కరువు నిబంధనలు రూపొందించింది. సాధారణ వర్షపాతం కన్నా 25 శాతం తక్కువ వర్షం కురవటం, పంటల సాగు విస్తీర్ణం 50శాతం తగ్గటం, పంటల దిగు బడులు 33శాతం తగ్గటం కరువు నిబంధ నలుగా పేర్కొన్నారు. కరువు ప్రకటించాలంటే వర్షపాతంతో పాటు మరొక నిబంధన వర్తిం చాలని షరతు ప్రకటించారు. వర్షాన్ని లెక్కించ టానికి విధానం రూపొందించారు. 24 గంట లలో రంగున్నర మిల్లీమీటర్ల వర్షపాతం పడితే ఒక వర్షపు రోజు కింద లెక్క, అటువంటి వర్షం 21రోజులు పడకపోతే తేలికపాటి కరువు గాను,29రోజులు కురవకపోతే తక్కువ కరుపు గాను,12 రోజులు దాటితే తీవ్ర కరువుగాను పరిగణించేవారు. కరువు ప్రకటించగానే ప్రభు త్వం తీసుకోవాల్సిన సహాయడం చర్యల క్రింద పలలు ఉసారు కల్పించడం, ప్రజలకు,పశువులకు తాగునీరు సరఫరా చేయటం,పశుగ్రాసం సరఫరా చేయటం, ఉచిత రేషన్ ఇవ్వ టం,అంజలి కేంద్రాలు నిర్వహించడం, రైతుల రుణాలు రీ షెడ్యూల్ చేయటం,పేదలకు వినియోగ రుణాలు ఇవ్వడం తదితర కార్య క్రమాలు చేపట్టాలి.
బిజెపి ప్రభుత్వం తెచ్చిన చట్టాలు
2016లో దేశంలో తిరిగి కరువు పరిస్థితులు నెలకొన్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం కరువు విధా నాలను పునః పరిశీలించింది.“వేదాస” పేరుతో కొత్త నిబంధనలు ప్రకటించింది. విజువలై జేషన్ ఆఫ్ ఎర్త్ అబ్జర్వేషన్ డేటా అండ్ ఆర్కైనల్ సిస్టమ్ అనే విధానాన్ని ప్రకటించింది. ఈ విధానంలో గతంలో ఉన్న మూడు నిబంధ నలకు తోడు నీటి నిల్వలను కూడా పరిశీలిం చాలని చేర్చింది. వీటిలో కనీసం మూడు అంశాలు ఉంటేనే కరువుగా గుర్తించాలని పేర్కొన్నది. భూమిపైన, భూమి లోపల ఉన్న నీటి నిల్వలను భూమిలో ఉన్న తేమ శాతాన్ని పరిగణలోకి తీసుకోవాలని పేర్కొన్నది. వ్యవసా యం రాష్ట్ర ప్రభుత్వ అజమాయిషి లోనిది. కావున రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు కరువు ప్రాంతాలను నిర్ణయించి పంపితే,కేంద్రం పరిశీలించి ఆమో దం తెలుపుతుందని పేర్కొంది. రాష్ట్ర ప్రభు త్వాలు నివేదికలు పంపిన అనంతరం కేంద్ర బృందాలు పర్యటించి, క్షేత్ర స్థాయిలో పరిశీలన చేసి నిర్ధారించిన తరువాత కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆమోదిస్తుంది. ప్రకృతి వైపరీత్యాల నిధి నుండి కొంత సహాయం చేస్తుంది. కేంద్రదళాలు పర్య టనకు రెండు నుండి నాలుగు మాసాల సమ యం పట్టేది. అప్పటికీ ఖరీఫ్ సీజన్ ముగిసి రబీ సీజన్ ప్రారంభమయ్యేది.ఇది ఒక తంతు గా మారింది.
ప్రైవేటు బీమా కంపెనీల లాభాల కోసం
కేంద్ర ప్రభుత్వం 2016లో ప్రధానమంత్రి ఫసల్ బీమా యోజన పథరం ప్రవేశ పెట్టింది. దిగుబడి ఆధారిత పంటల బీమా, పర్యావరణ ఆధారిత పంటల బీమా పథకాలను కలిపి ఒకే చట్టం వేసింది. బీమా పథకం అమలుకు వది ప్రైవేటు ప్రైవేటు సంస్థలకు అప్పగించింది. 2019లో ప్రైవేటు బీమా కంపెనీలు వ్యవసా య శాఖ ఉద్యోగులు రూపొందించిన కరువు అంచనాలను అంగీకరించేది లేదని, శాటిలైట్ సమాచారం ద్వారా సేకరించే విధానం ప్రవేశ పెట్టాలని పేచీ పెట్టాయి.కేంద్ర ప్రభుత్వం అందుకు అంగీకరించింది.ఈ కాలంలో ప్రైవేటు బీమా కంపెనీలు, రూ.24 వేల కోట్ల లాభాలు పోగేసుకున్నాయి.రైతులకు చెల్లిం చింది స్వల్పం.
ప్రస్తుతం ఇండియన్ స్పేస్ రీఛార్జ్ ఆర్గనైజేషన్ (ఇస్రో) వారు రూపొందించిన స్పేస్ అప్లికేషన్ సెంటర్ ద్వారా సమాచారం సేకరించే విధా నం చేపట్టింది. స్వల్ప వర్షపాతం కలిగిన రాయలసీమలో విత్తనాలు మొలకెత్తని భూమి ఎంత శాతం, మొలకెత్తివా గిడసవారి వేలకు అంటుకుపోయిన విస్తీర్ణం ఎంత శాతం? మొల కొత్తి ఎండిపోయిన పంట ఎంత శాతం? అనేది ఎలా నిర్ధారిస్తారో అంతు పట్టదు, రాయ లసీమలో భూగర్భ జలాలు అడుగంటుతున్న వార్తలు వస్తున్నాయి. శాటిలైట్ సమాచారంలో పృక్ష సమాచారం ప్రకారం పంటలు వేయక పోయినా అటవీ వృక్షాలు, హార్టికల్చర్ వంటలు పచ్చని వాతావరణం చూపిస్తాయి. ఇప్పుడు వర్షాభావానికి గురైన పండ్ల తోటలు అబ్బుపడి ఏడాది పొడవునా పూత పూయటం,పూత నిలపటం,పిందె కట్టడం, కాపు నిలపటం అన్ని దశలలోనూ బలహీనంగా ఉంటాయి. ఇవన్నీ శాటిలైట్ ద్వారా తెలియవు. ప్రత్యక్షంగా తీసుకోవాల్సిన వివరాలు.
నష్టపరిహారాలకు తిలోదకాలు
కేంద్ర ప్రభుత్వం 2025లో ప్రకృతి వైపరీత్యాల చట్టానికి సవరణలు చేసింది. గీత చట్టంలోని 12,13,61 క్లాజులను తొలగించింది. సెక్షన్ 12లో బాధితులను అదుకోవటానికి ఉన్న నిబంధనలు తొలగించారు.13లో పంటలు కోల్పోయిన రైతాంగానికి రుణాలు రీషెడ్యూల్ చేసే చాప్టర్‌ను తొలగించారు.61వరాజు ప్రకారం మహిళలకు, షెడ్యూల్ కులాలకు వివక్ష చూపకుండా పరిహారం ఇవ్వాలనే నిబం ధన తొలగించారు.ఈచట్టం అమలులోకి వస్తే వంట నష్టపరిహారాలు, రుణాల రీ షెడ్యూలు హుళక్కే, పంటల బీమా మాత్రమే దిక్కు. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఇచ్చారు. రైతాంగం నారుమళ్ళు పోయటం, భూమిని కేంద్ర ప్రభుత్వం కరువు విధానాలను పునః పరిశీలించింది. “వేదాస” పేరుతో కొత్త నిబంధనలు ప్రకటించింది. “విజువలైజేషన్ ఆఫ్ ఎర్త్ అబ్జర్వేషన్ డేటా అండ్ ఆర్కెవల్ సిస్టమ”అనే విధానాన్ని ప్రకటిం చింది. ఈ విధానంలో గతంలో ఉన్న మూడు నిబంధనలకు తోడు నీటి నిల్వలను కూడా పరిశీలించాలని చేర్చింది. వీటిలో కనీసం మూడు అంశాలు ఉంటేనే కరువుగా గుర్తించా లని పేర్కొన్నది. భూమిపైన, భూమి లోపల ఉన్న నీటి నిల్వలను భూమిలో ఉన్న తేమ శాతా న్ని పరిగణలోకి తీసుకోవాలని పేర్కొన్నది. వ్యవసాయం రాష్ట్ర ప్రభుత్వ అజమాయిషి లోనిది. కావున రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు కరువు ప్రాం తాలను నిర్ణయించి పంపితే, కేంద్రం పరిశీ లించి ఆమోదం తెలుపుతుందని పేర్కొంది. రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు నివేదికలు పంపిన అనం తరం కేంద్ర బృందాలు పర్యటించి, క్షేత్ర స్థాయి లో పరిశీలన చేసి నిర్ధారించిన తరువాత కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆమోదిస్తుంది. ప్రకృతి వైపరీత్యాల నిధి నుండి కొంత సహాయం చేస్తుంది. కేంద్ర దగాలు పర్యటనకు రెండు నుండి నాలుగు మాసాల సమయం పట్టేది. అప్పటికే ఖరీఫ్ సీజన్ ముగిసి రబీ సీజన్ ప్రారంభమయ్యేది.
ఇది ఒక తంతుగా మారింది.
రైతాంగానికి బీమా ప్రీమియం చెల్లించమని పదేపదే చెప్పొంది.గత ప్రభుత్వం ఉచిత పం టల బీమా పథకం ప్రవేశపెట్టి రెండు సంవ త్సరాలు అమలు చేసింది.ఈ ప్రభుత్వం ఉచి త బీమా పడతాన్ని రద్దు చేసింది. గత రెండు సంవత్సరాల నుండి బీమా చెల్లంచిన వారికి బీమా ఇచ్చిన దాఖలాలు లేవు. ఫలితంగా రైతులు ఆసక్తి చూపటంలేదు. చెల్లించాలని ప్రభుత్వ పెద్దలు పడే పదే చెప్తున్నారు.
ముందుచూపు లేని ఫలితం
ఈ ఏడాది కేరళంకు రుతుపవనాలు ఆల స్యంగా వచ్చాయి. అప్పటికీ ముందు నుండీ ‘ఎల్సెనో ప్రభావం గురించి శాస్త్రవేత్తలు చెబు తూనే ఉన్నారు. అయినా మన మన రాష్ట్ర రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి కృష్ణా, గోదావరి డెల్టాలకు ముందుగా నీరు వదులుకామని,ఒక నెల ముం దుగానే నాట్లు వేస్తే నవంబర్,డిసెంబర్ మాసా లలో వచ్చే తుఫానులకు ముందే వరి కోతలు పూర్తి చేసుకోవచ్చని, ముందుగా నారుమళ్ళు పోసుకోమని రైతులకు పిలుపు సిద్ధం చేయ టం,గట్లు వేయటం,నగైనా పనులు పూర్తి చేశారు. బోర్లు ఉన్న రైతులు నాట్లు వేశారు. కొందరు రైతులు భూమిని దున్ని ఎద పెట్టారు. కొందరు గింజలు చల్లి పొడి కప్పం కప్పారు. జూలై చివరి నాటికి కృష్ణా డెల్టాలో వరి నాట్లు వేయవద్దని, ప్రత్యామ్నాయపంటలు వేసుకో మని ముఖ్యమంత్రి ప్రకటించారు. రైతాంగాన్ని గందరగోళంలోకి నెట్టారు. అంతర్జాతీయ నీటి యాజమాన్యం ఇన్ స్టిట్యూట్ వారు చెప్పిన వివరాల ప్రకారం భారత ప్రభుత్వం నెలకొల్పిన“సుఖ రక్షణ్ ‘అడ్వెర్ సిస్టమ్ ఈఏడాది వర్షపాతం అతి తక్కువగా ఉంటుందని మే 22వ తేదీనే సమా చారం ఇచ్చిందని పేర్కొంది.“సుఖ రక్షక్ దేశం లోని 22 భారతీయ భాషలలో ఈ విషయం ప్రకటించినట్లు అంతర్జాతీయ నీటి యాజ మాన్య ఇన్ స్టిట్యూట్ వారు పేర్కొన్నారు. అయి నా మనరాష్ట్ర ప్రభుత్వం ప్రత్యామ్నాయ పంటల వైపు సిద్ధం చేయకపోవటం దుర దృష్టం, ఇందుకు రాష్ట్ర ప్రజానీకం మూల్యం చెల్లిం చాల్సి వస్తున్నది.
నిర్వహణ భారంగా రైతువేదికలు
రైతు వేదికలు అలంకారప్రాయంగా మారా యి.రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా రైతులకు వ్యవసాయ దారులకు సస్యరక్షణ చర్యలు కోసం కావాల్సిన సలహాలు,సూచనలు అందించాలనే లక్ష్యంతో గత ప్రభుత్వం 2021లో వీటిని ఏర్పాటు చేసింది.కానీ వీటి నిర్వహణకు సక్రమంగా నిధులు విడుదల కాక అధికారులు ఇబ్బంది పడుతున్నారు.నిధుల కొరతతో విద్యుత్ బిల్లు లు,పారిశుధ్య ఖర్చులూఅధికారులపైనే.. నెలకు రూ.9 వేల హామీ అమలు కాని వైనం అన్నదాతలకు అందు బాటులో ఉండి వ్యవ సాయ సలహాలు,సూచనలు అందించాలనే లక్ష్యంతోనిర్మించిన రైతువేదికలు ప్రస్తుతం నిర్వ హణ భారంతో కొట్టుమిట్టాడుతున్నాయి. ప్రభుత్వం నెలనెలా నిర్వహణ ఖర్చుల కోసం రూ.9వేలు ఇస్తామని ప్రకటించినా, నాలు గేళ్లు గా నిధులు విడుదల చేయకపో వడంతో వ్యవ సాయ విస్తరణ అధికారులే సొంత ఖర్చులతో నిర్వహణ చేపట్టాల్సిన పరిస్థితి నెలకొంది. ముఖ్యంగా విద్యుత్ బిల్లులు, మంచినీరు, పారిశుధ్యం, స్టేషనరీ, శిక్షణ కార్యక్రమాలు, కాపలాదారుల ఖర్చులు అధికా రులకు తలకు మించిన భారంగా మారాయి. దీంతో రైతువేదికల ఏర్పాటు లక్ష్యం నీరుగారు తోంది. 2021లో కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల నిధులతో క్లస్టర్ల వారీగా రైతువేదికలను నిర్మిం చారు. ఒక్కో వేదికకు సుమారు రూ.22లక్షలు వెచ్చిం చారు. ఒక్కో రైతువేదికకు వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారిని నియమించి,ఉదయం, సాయం త్రం రైతులకు అందుబాటులో ఉండేలా ఏర్పాట్లు చేశారు. మిగతా సమయాల్లో వారు క్షేత్రస్థా యిలో పర్యటిస్తూ రైతులకు సాగు పద్ధతులు, ఆధునిక సాంకేతికత, పంటలపై సలహాలు,సూచనలు అందించాల్సి ఉంటుంది. అధికా రులు రైతులకు అందుబాటులో ఉం డేందుకు వేదికల్లో వసతి,ఫర్నిచర్, శిక్షణ కార్య క్రమాల కోసం కుర్చీలు,మైకులు తదితర సౌక ర్యాలు కల్పించారు.అయితే నిర్వహణకు ప్రభు త్వం ఇచ్చినహామీలు మాత్రం అమలుకు నోచు కోలేదు. పారిశుధ్యం,ఇతర పనుల కోసం సహా యకుడిని నియమిస్తామని చెప్పినా ఆహామీ అమలు కాలేదు. ఊరికి దూరంగా ఉన్న రైతు వేదికల్లో విలువైన సామగ్రిచోరీకి గురికా కుం డా వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారులే తమ సొం త ఖర్చుతో వాచ్‌మెన్లను నియమించుకున్న సందర్భాలున్నాయి.
నాలుగేళ్లుగా నిధుల్లేవు
రైతువేదికల్లో మంచినీరు, విద్యుత్, పారిశుధ్యం తదితర నిర్వహణ ఖర్చుల కోసం నెలకు రూ.9 వేల చొప్పున ఇస్తామని ప్రభుత్వం ప్రకటిం చింది.2022 ఏప్రిల్ నుంచి ఆగస్టు వరకు ఐదు నెలలకు ఒక్కో రైతువేదికకు రూ.45 వేలు మాత్రమే విడుదలయ్యాయి. ఆ తర్వాత ఇప్పటి వరకు నిధులు విడుదల కాలేదని అధికారులు చెబుతున్నారు. జిల్లాలో 70రైతువేదికలు ఉం డగా,ఒక్కో కేంద్రానికి సుమారు రూ.2.70 లక్షల చొప్పున నిర్వహణ బకాయిలు పేరుకు పోయాయి.
సొంత డబ్బులతో భారం
నిధులు రాకపోవడంతో గత్యంతరం లేక వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారులే నెలవారీ ఖర్చులు భరిస్తున్నారు.ఒక్కో రైతువేదికకు విద్యు త్ చార్జీల కోసం సుమారు రూ.1,000,స్టేష నరీ, జిరాక్స్‌లకు రూ.1,000,శిక్షణ కార్యక్ర మాలకు రూ.2,500, తాగునీటికి రూ.500, పరిశుభ్రత,కాపలాదారుల కోసం సుమారు రూ.3,000వరకు ఖర్చవుతోందని వారు చెబు తున్నారు.విద్యుత్ బిల్లులు సకాలంలో చెల్లిం చకపోతే సరఫరా నిలిపివేస్తుండటంతో తప్ప నిసరి పరిస్థితుల్లో తామే బిల్లులు చెల్లించాల్సి వస్తోందని ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. మరుగు దొడ్ల నిర్వహణకు కూడా నిధులు లేకపోవ డంతో ఆ ఖర్చునూ తామే భరించాల్సి వస్తోం దని చెబుతున్నారు. సమస్యను ఉన్నతాధికారుల దృష్టికి తీసుకెళ్లినా ప్రభుత్వం నుంచి నిధులు రావడం లేదని,తామే భరించుకోవాలని సూచి స్తున్నారని వాపోతున్నారు.రైతులకు నిరంతరం సేవలందించాల్సిన రైతువేదికల నిర్వహణను ప్రభుత్వం గాలికొదిలేయకుండా,పెండింగ్ నిధులను విడుదల చేయడంతో పాటు నెలవారీ నిర్వహణ ఖర్చులను సకాలంలో మంజూరు చేయాలని వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారులు కోరుతున్నారు.అన్నదాతలకు అందుబాటులో ఉండేందుకు ఏర్పాటు చేసిన రైతువేదికల నిర్వ హణ వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారులకు తలకు మించిన భారంగా మారింది. గత ప్రభుత్వం రైతువేదికలను నిర్మించింది కానీ నిర్వహణకు నెలనెలా డబ్బులు ఇవ్వడం లేదు. దీంతో కనీ సం విద్యుత్ చార్జీలు చెల్లించే పరిస్థితి లేదు. వ్యవసాయ రంగంలో ఆధునిక పద్ధతులు, పంటల సాగులో వారికి అవసరమయ్యే సల హాలు,సూచనలు ఇవ్వడానికి 2021లో కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల నిధులతో క్లస్టర్ల వారిగా రైతు వేదిక లకు నిర్మించారు.ఒక్కో రైతువేదికకు రూ.22లక్షలతో నిర్మించారు.ఒక్కో వేదికకు వ్యవసాయ విస్తరణ అధికారిని నియమిం చారు.వారు రోజు ఉదయం,సాయంత్రం వేదిక ల్లో అన్నదాతలకు అందుబాటులో ఉంటూ మిగితా సమయాల్లో క్షేత్ర సందర్శన చేసి కర్షకు లకు సలహాలు,సూచనలు అందించాల్సి ఉం టుంది. వ్యవసాయ అధికారులు రైతులకు అందుబాటులో ఉండేందుకు వీలుగా వేదికలో వసతి కల్పించారు.ప్రత్యేకంగా ఫర్నిచర్‌ను సమకూర్చారు.శిక్షణ కార్యక్రమాలకు అవస రమైన కుర్చీలు,మైకు వంటివి ఏర్పాటు చేశా రు.వీటిని వ్యవసాయ శాఖతో పాటు ఇతర శాఖలు కూడా వినియోగించుకున్నాయి. ఊరికి దూరంగా నిర్మించిన వీటిలో పారిశుధ్య తదితర పనులకు సహాయకుడిని నియమిస్తా మని చెప్పిన ప్రభుత్వం ఆమాట మరిచి పోయింది. రైతువేదికల్లోని విలువైన సామగ్రి దొంగల పాలవుతుండడంతో వ్యవసాయ విస్త రణ అధికారులే తమ స్వంత ఖర్చుతో వాచ్‌మెన్ల ను నియమించుకున్నారు.ఆతర్వాత జరిగిన అసెంబ్లీ ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం అధికా రంలోకి రావడంతో ప్రస్తుతం వాటి నిర్వహణ గాలికొదిలేసింది.రైతువేదికల్లో మంచినీరు, విద్యుత్, పారిశుధ్యం వంటి నిర్వహణ ఖర్చుల నిమిత్తం ప్రతీ నెల రూ.9వేలు ఇస్తామని ప్రభు త్వం ప్రకటించింది. కానీ నాలుగేళ్లుగా నిధులు విడుదల చేయకపోవ డంతో పలు ప్రాంతాల్లో సంబధిత అధికారులు కొందరు వారి వేతనం నుంచి నెల ఖర్చులు చెల్లించారు. 2022ఏప్రిల్ నుంచి 2022ఆగస్టు వరకు ఐదు నెలలకు గాను ఒక్కో రైతువేదికలకు గాను రూ.45వేలు అందించింది. మొత్తం మోయలేని భారంగా మారిందని వాపోతున్నారు. ప్రభుత్వం నిధులు మంజూరు చేయాలని కోరుతున్నారు.-(వై.కేశవరావు)

హామీలేని ఉపాధి..భరోసా లేని బతుకు

స్వాతంత్య్రానంతర కాలంలో పేదల జీవితాలపై ఎక్కువ తక్షణ ప్రభావాన్ని చూపిన చట్టం మహాత్మా గాంధీ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం. 2005 ఆగస్టు 23న పార్లమెంటు దీనిని ఆమో దిస్తే 2006 ఫిబ్రవరి 2 నుండి అమలులోకి వచ్చింది. యుపిఎ-1 ప్రభుత్వం వామపక్షాల మద్దతు మీద ఆధారపడవలసిన పరిస్థితి అప్పుడు ఉన్నందున, వామపక్షాల ఒత్తిడికి తలొగ్గి ఆ చట్టాన్ని చేసింది. అంతకు మునుపు పనికి ఆహారం వంటి పథకాలు ఉండేవి, వాటన్నింటి కన్నా ఈ ఉపాధి హామీ చట్టం ఒక విషయంలో భిన్నమైనది. గ్రామీణ భారతదేశంలో ఎక్కడైనా సరే పని కల్పించాలని కోరితే వారందరికీ పని కల్పించే చట్టపరమైన బాధ్యత ప్రభుత్వానిదేనని ఈ చట్టం నిర్దేశించింది. ఒకవేళ అలా పని కల్పించడంలో ప్రభుత్వం విఫలమైతే ఉపాధి కల్పించమని కోరిన దరఖాస్తుదారునికి నష్టపరిహారం చెల్లించవలసి వుంటుందన్న నిబంధన కూడా అ చట్టంలో ఉంది. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే, ఈ చట్టం పని హక్కును కల్పించింది.
స్వాతంత్య్రానంతర భారతదేశంలో పేదల జీవితాలపై తక్షణ ప్రభావం చూపిన చట్టాల్లో మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం (వీGచీ=జుGA) ఒకటి.2005 ఆగస్టు 23న పార్లమెంటు ఆమోదించిన ఈచట్టం 2006 ఫిబ్రవరి 2 నుంచి అమల్లోకి వచ్చింది. అంతకుముందు ‘పనికి ఆహారం’ వంటి పథకాలు ఉన్నప్ప టికీ, ఉపాధి హామీ చట్టం వాటికి భిన్నంగా పనిని ఒక హక్కుగా గుర్తించింది.గ్రామీణ ప్రాంతంలో పని కోరిన ప్రతి కుటుంబానికి చట్టబద్ధంగా ఉపాధి కల్పించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వంపై ఈ చట్టం మోపింది. నిర్ణీత కాలంలో పని కల్పించలేకపోతే నిరుద్యోగ భృతి చెల్లించాల్సిన నిబంధనను కూడా కల్పించింది. కుటుంబంలో ఒక సభ్యుడికి సంవత్సరానికి 100రోజుల వరకు ఉపాధి కల్పించడం దీని ప్రధాన లక్ష్యం.
పేదలకు ఆర్థిక హక్కుకు బాట
భారత రాజ్యాంగం పౌరులకు అనేక పౌర, రాజకీయ హక్కులను కల్పించినప్పటికీ, ఆర్థిక హక్కులకు అదే స్థాయి హామీ లేదు. ఈ నేపథ్యంలో ఉపాధి హామీ చట్టం గ్రామీణ పేదలకు కనీసం కొంతమేర ఆర్థిక భద్రతను, పౌర హుందాతనాన్ని కల్పిం చింది. గ్రామీణ కుటుంబాల ఆదాయాలు పెరగడానికి, వలసలు తగ్గడానికి, కూలీల బేరసారాల శక్తి పెరగడానికి ఈ పథకం దోహదపడింది.అయితే గ్రామీణ పేదలకు కనీస ఆదాయ భద్రత లభించడం, ముఖ్యంగా దళితులు, అణగారిన వర్గాలకు తమ శ్రమకు తగిన వేతనం కోరే అవకాశం రావడం కొందరు భూస్వామ్య, ఆధిపత్య వర్గాలకు అసౌకర్యంగా మారింది. గతంలో ఎప్పుడు పిలిస్తే అప్పుడు చాకిరీ చేయాల్సిన పరిస్థితుల్లో ఉన్న కూలీలకు ప్రత్యామ్నాయ ఉపాధి లభించడం గ్రామీణ సామాజిక సంబంధాల్లోనూ మార్పుకు దారితీసింది.
‘పని హక్కు’ నుంచి ‘ప్రభుత్వ ఎంపిక’ వైపు?
ఉపాధి హామీ పథకంపై విమర్శలు మొదటి నుంచీ ఉన్నప్పటికీ, ఇప్పుడు పథకం స్వరూ పంలో చోటుచేసుకుంటున్న మార్పులు మరింత ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి.కొత్త విబి-గ్రామ్ జి పథకంలో 125 రోజుల వరకు ఉపాధి కల్పిస్తామని ప్రచారం చేస్తు న్నప్పటికీ, అసలు ప్రశ్న రోజుల సంఖ్య గురించి కాదు;పని కోరే ప్రతి ఒక్కరికీ పని కల్పించే హక్కు కొన సాగు తుందా?అన్నదే. పాత విధానంలో పని కోరినవారికి ఉపాధి కల్పించడం ప్రభుత్వ బాధ్యతగా ఉండేది. కొత్త విధానంలో ప్రభుత్వం ఎంచుకున్న ప్రాంతాలు,ప్రాజెక్టుల ఆధారంగా పనులు కల్పించే పరిస్థితి ఏర్పడితే,పని అవసరమైన చోట కాకుండా ప్రభుత్వం నిర్ణయించిన చోటే ఉపాధి లభిం చే ప్రమాదం ఉంది. అంటే ‘పనికావాలి’అని ప్రజలు కోరడం నుంచి ‘పనిఎక్కడ ఇవ్వాలో ప్రభుత్వం నిర్ణ యించడం’వైపు వ్యవస్థ మారుతున్నట్టవు తుంది.ఇది ఉపాధిని హక్కుగా చూసే భావ నకు విరుద్ధం.
రాష్ట్రాలపై అదనపు ఆర్థిక భారం
పథకం అమలులో కేంద్ర-రాష్ట్రాల మధ్య నిధుల భాగస్వామ్యంలో మార్పు కూడా కీలకమైన అంశం.గతంలో కూలీల వేతనాల భారం ప్రధానంగా కేంద్రంపైనే ఉండగా, కొత్త విధానంలో రాష్ట్రాల వాటా గణనీ యంగా పెరుగుతోంది.ఇప్పటికే పరిమిత ఆర్థిక వనరులతో సంక్షేమ పథకాలను అమలు చేస్తున్న రాష్ట్రాలపై అదనపు భారం మోపడం వల్ల ఉపాధి పనుల అమలు సామర్థ్యం తగ్గే అవకాశం ఉంది.ముఖ్యం గా ఆర్థికంగా వెనుకబడిన రాష్ట్రాలకు ఇది తీవ్రమైన సమస్యగా మారవచ్చు.కేంద్రం చేపట్టే ప్రాజెక్టుల్లో ఉపాధి కల్పిస్తూ,వాటి వ్యయంలో గణనీయమైన భాగాన్ని రాష్ట్రాలు భరించాల్సి వస్తే,కేంద్ర ప్రాజెక్టుల ఆర్థిక భారాన్ని కూడా రాష్ట్రాలపైకి బదిలీ చేసినట్టే అవుతుంది.కొత్త విధానం అమల్లోకి వచ్చిన తొలి నెల గణాంకాలను పరిశీలిస్తే ఆందో ళన కలిగించే పరిస్థితి కనిపిస్తోంది.2025 జూలైలో సుమారు 15.33కోట్ల పనిదినాలు కల్పించగా, 2026 జూలైలో అవి 7.67 కోట్లకు తగ్గినట్లు గణాంకాలు సూచిస్తు న్నాయి. అంటే పనిదినాలు దాదాపు సగా నికి పడిపోయాయి.అదే సమయంలో పని పొందిన కుటుంబాల సంఖ్య కూడా సుమా రు 51శాతం తగ్గి 68.94లక్షలకు పరిమిత మైనట్లు పేర్కొంటున్నారు.ఈగణాంకాలు నిజంగా పథక విస్తృతిలో తగ్గుదలను ప్రతి బింబిస్తే,‘125 రోజుల వరకు ఉపాధి’ అనే ప్రచారం కంటే ఎంత మందికి వాస్తవంగా పని లభించింది?ఎన్ని పనిదినాలు కల్పిం చారు? అనే ప్రశ్నలే ముఖ్యమవుతాయి.
పెరుగుతున్న నిరుద్యోగానికి పరిష్కారం ఏమిటి?
దేశంలో ఒకవైపు నిరుద్యోగం తీవ్రంగా పెరుగుతుండగా, మరోవైపు గ్రామీణ పేద లకు అందుబాటులో ఉన్న ఉపాధి అవకాశా లను కుదించడం సమస్యను మరింత తీవ్ర మయ్యేలా చేస్తుంది. నైపుణ్యం లేని గ్రామీణ కార్మికులే కాకుండా విద్యావంతులైన యువతలోనూ నిరుద్యోగం తీవ్ర ఆందోళన గా మారుతోంది.ఈ పరిస్థితిలో ప్రభుత్వ విధానం ఉపాధి అవకాశాలను తగ్గించడం కాకుండా మరింత విస్తరించడంగాఉండాలి. ప్రభుత్వ రంగంలోని ఖాళీలను భర్తీ చేయ డం,ముఖ్యంగా విద్యా-వైద్య రంగాల్లో ఖాళీ పోస్టులను నింపడంద్వారా లక్షలాదిఉద్యోగా లను సృష్టించవచ్చు.ఒక్క విద్యా రంగంలోనే భారీ సంఖ్యలో ఉపాధ్యాయపోస్టులు ఖాళీగా ఉన్నాయని వివిధ నివేదికలు సూచిస్తు న్నాయి.వాటిని భర్తీ చేస్తే ప్రత్యక్ష ఉద్యోగా లతో పాటు అనుబంధ రంగాల్లోనూ ఉపాధి అవకాశాలు పెరుగుతాయి.
పట్టణాలకూ ఉపాధి హామీ అవసరం
గ్రామీణ ఉపాధి హామీని బలహీనపరచడం కంటే దానిని మరింత విస్తరించాల్సిన అవసరం ఉంది.పట్టణ ప్రాంతాలకూఉపాధి హామీని విస్తరించాలి.కుటుంబంలో ఒక్కరికే పని కల్పించాలనే పరిమితిని పునఃపరిశీ లించాలి.ఉపాధి అవసరమైన ప్రతి వ్యక్తికి కనీస ఆదాయ భద్రత కల్పించే దిశగా విధానాలు రూపొందించాలి.
సంపద కేంద్రీకరణకు బదులు ప్రజలపై పెట్టుబడి
‘ఉద్యోగాలు సృష్టించాలంటే పెట్టుబడి దారులకు మరిన్ని రాయితీలు ఇవ్వాలి’ అనే నయా ఉదారవాద విధానమే ఏకైక మార్గం కాదని అనుభవం చెబుతోంది.ప్రభుత్వ వనరులను భారీగా ప్రైవేటు పెట్టుబడులకు మళ్లించడంతో ప్రభుత్వానికి విద్య, వైద్యం, ఉపాధి వంటి ప్రజా రంగాలపై ఖర్చు చేసే వనరులు తగ్గిపోతున్నాయి.దీనికి ప్రత్యా మ్నాయంగా సంపద కేంద్రీకరణను అరికట్టే పన్ను విధానాలు,అధిక ఆదాయ వర్గాలపై సముచిత పన్నులు,ప్రభుత్వ రంగంలో పెట్టుబడులు, సామాజిక భద్రతా పథకాల విస్తరణ అవసరం.
పని హక్కు సంక్షేమం కాదు…పౌర హక్కు
గ్రామీణ పేదలకు ఉపాధి కల్పించడం దయాదాక్షిణ్యంతో చేసే సంక్షేమ కార్యక్రమం కాదు.అది ప్రజల జీవించే హక్కు, గౌరవంగా జీవించే హక్కుతో ముడి పడిన ఆర్థిక హక్కు.అందుకే ఉపాధి హామీ పథకాన్ని కుదించడం,పని కోరే హక్కును పరిమితం చేయడం,ఆర్థిక భారాన్ని రాష్ట్రాలపైకి నెట్టడం వంటి చర్యలు కేవలం ఒక పథకంలో మార్పులు కావు. అవి గ్రామీణ పేదల ఆర్థిక భద్రతపై ప్రత్యక్ష ప్రభావం చూపే నిర్ణయాలు.పని హక్కును బలహీనపరచడం అంటే పేదల బతుకు భద్రతను బలహీనపరచడమే. ప్రజల హక్కును కాపాడాలంటే ఉపాధి హామీని కుదించడం కాదు-మరింత విస్తరించాలి. (ప్రజాశక్తి సౌజన్యంతో..) (స్వేచ్ఛానుసరణ)

చరిత్రను చదవలేదు..చరిత్రనే మలిచారు

“చరిత్రను చదివేవాళ్లు చాలామంది ఉం టారు… చరిత్రను రాసేవాళ్లు కొందరే ఉం టారు… కానీ…చరిత్రలోనే ఒక కొత్త అధ్యా యాన్ని సృష్టించేవాళ్లు మాత్రం చాలా అరుదు. పొట్లపల్లి కమలమనోహర్ రావు లాంటి అరుదైన వ్యక్తి. ఆయన చేతిలో ఉన్నది కేవలం ఒక ప్రభుత్వ అధికారి బాధ్యత కాదు..అడవుల్లో తరతరాలుగా జీవించిన వేలాది మంది గిరిజనుల జీవితాల్లో వెలుగు నింపారు. “ప్రభుత్వం గిరిజనుల దగ్గరకు వెళ్లాలి… గిరిజనులు ప్రభుత్వాన్ని వెతుక్కుంటూ రావాల్సిన అవసరం లేదు.” అనే ఆలోచన ఒక వ్యవస్థకు మార్గదర్శకంగా మారింది. “మేము కూడా ఈ దేశంలో సమాన భాగస్వాములమే” అనే ఆత్మవిశ్వా సాన్ని నింపారు.ఆయన కృషి ఒక ఉద్యోగ కాలానికి పరిమితం కాలేదు…అది ఒక సమాజం కోసం సాగిన జీవితకాల ప్రయాణం. హక్కులు తెలియని చేతులకు,హక్కులపై అవగాహన కల్పించారు. విద్యకు దూరమైన పిల్లల కళ్లలో,భవిష్యత్తుపై కలలు నింపారు. ఆయన తన విధిని దాటి, ఒక సమాజం కోసం నిలబడిన ఓ బాటపారి.ఇది కేవలం చరిత్ర కాదు…చరిత్రను మార్చిన ఒక మనిషి ప్రయాణం.”
ఆయన జీవిత విశేషాలు..
1919 డిసెంబర్ 20న తెలంగాణలోని అశ్వరావుపల్లిలో పొట్లపల్లి కమలమనోహర్ రావు జన్మించారు. గ్రామీణ వాతావరణంలో పెరిగిన ఆయనకు చిన్నప్పటి నుంచే సమా జంలోని అసమానతలు పరిచయ మయ్యా యి. అదే సమయంలో అట్టడుగు వర్గాల జీవితంపట్ల ఆయనలో ఒకప్రత్యేక మైన ఆసక్తి పెరిగింది.తరువాత ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఆంత్రోపాలజీ చదవ డం ఆయన జీవితానికి కీలకమైన మలుపు గా మారింది. ఆరోజుల్లో గిరిజన సమా జాన్ని చాలామంది దూరంగా ఉన్న ఒక సమూహంగా మాత్రమే చూశారు. కానీ కమలమనోహర్ రావు మాత్రం వారిని అర్థం చేసుకోవాల్సిన సమాజంగా చూశారు.వారి వెనుకబాటుతనానికి కార ణం ఏమిటి? వారికి భూమి ఎందుకు లేదు? విద్య ఎందుకు అందడం లేదు? ప్రభుత్వ పథకాలు ఎందుకు వారి గూడేలకు చేరడం లేదు?అనే ప్రశ్నలు ఆయనను వెంటాడాయి. ఆ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతకడం క్రమంగా ఆయన జీవిత లక్ష్యంగా మారింది. ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఆంత్రో పాలజీ చదువుతున్న సమయంలో ప్రముఖ మానవ శాస్త్రవేత్త క్రిస్టోఫ్ వాన్ ఫ్యూరర్-హైమెండార్ఫ్ పరిచయం ఆయన ఆలోచ నలకు మరింత పదును పెట్టింది.హైమెం డార్ఫ్ గిరిజన జీవన విధానాన్ని దగ్గరగా అధ్యయనం చేసిన పరిశోధకుడు.ముఖ్యంగా ఆదిలాబాద్ ప్రాంతంలోని గోండు సమాజంపై ఆయన చేసిన పరిశో ధనలు విశేషంగా గుర్తింపు పొందా యి. హైమెండార్ఫ్ మార్గదర్శకత్వంలో కమల మనోహర్ రావు గిరిజనులు,వెనుకబడిన వర్గాల సంక్షేమానికి సంబంధించిన కార్యక్ర మాల్లో పనిచేసే అవకాశం పొందారు. అది ఆయనకు ఒక ఉద్యోగం మాత్రమే కాదు.
ఆదివాసీ సమాజంతో కలిసి నడిచే జీవి తానికి అది ఆరంభం..: నిజాం ప్రభుత్వంలోని సామాజిక సంక్షే మ శాఖలో చేరిన తర్వాత కమల మనోహర్ రావు సాధారణ అధికారిలా కార్యాలయంలో కూర్చుని ఫైళ్లను పరి శీలించలేదు.ఆయన గిరిజన గూడేలకు వెళ్లారు.గోండుల మధ్య నడిచారు. కొలాములతో మాట్లాడారు.కోయలు, కొండరెడ్లు,లంబాడీల జీవనాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు.అడవిలోని మారు మూల ప్రాంతాల్లో నివసించే ప్రజలకు ప్రభుత్వ కార్యాలయం ఎంత దూరమో,వారి సమస్యలను పరిష్కరించే వ్యవస్థ కూడా అంతే దూరంగా ఉందని ఆయన గుర్తిం చారు.ఒక శాఖ విద్య గురించి చూస్తుం ది.మరోశాఖ భూమి గురించి చూస్తుంది. ఇంకోశాఖ సంక్షేమం గురించిచూస్తుంది. మరొక శాఖ ఆర్థిక సహాయం గురించి చూస్తుంది. కానీ గిరిజన కుటుంబానికి ఇవన్నీ విడివిడిగా కాకుండా ఒకే జీవిత సమస్యగా కనిపిస్తాయి. ఈఅంత రాన్ని తొలగించడానికి ఆయన ప్రతిపాదిం చిన ఆలోచనల్లో ‘సింగిల్ విండో అప్రోచ’ ఒకటి.గిరిజనుల కోసం పనిచేసే వివిధ సేవలను సమన్వయం చేసి,ఒకే వ్యవస్థ ద్వారా సమస్యలకు పరిష్కారం చూపాల న్నది ఈ ఆలోచన సారాంశం.ఆకాలానికి ఇది ఎంతో ముందుచూపుతో కూడిన పరిపాలనా ఆలోచన.గిరిజనుల సమస్య లకు ప్రత్యేక దృష్టి,ప్రత్యేక వ్యవస్థ అవస రమని కమలమనోహర్ రావు బలంగా వాదించారు.అనేక చర్చలు, ప్రయత్నాల అనం తరం 1966లో ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ప్రత్యేక గిరిజన సంక్షేమశాఖ ఏర్పాటుకు ఆయన కీలక పాత్ర పోషించారు. ఆశాఖ కు ఆయన తొలి డైరెక్టర్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించారు.అది ఒక పదవి.కానీ ఆయనకు మాత్రం అది ఒక బాధ్యత. 1975లో పదవీ విరమణ చేసే వరకు ఆయన గిరిజన ప్రాంతాల అభివృద్ధి కోసం విస్తృతంగా పనిచేశారు. ఆదిలాబాద్ నుంచి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని అరకు ప్రాంతాల వరకు గిరిజన ఆవాసా లను సందర్శించి, అక్కడి పరిస్థితులను అధ్య యనం చేశారు.ప్రభుత్వ పథకం కాగితంపై రూపొందించడం ఒక విష యం.అది ఒక గిరిజన గూడెలోని కుటుం బానికి చేరేలా చేయడం మరో విషయం. కమలమనోహర్ రావు రెండో దానినే ముఖ్యం అనుకున్నారు.అందుకే గిరిజన ప్రాంతాల్లో స్వయంగా పర్యటించి,అక్కడి ప్రజల సమస్యలను తెలుసుకుని,వాటికి అనుగుణంగా చర్యలు తీసుకునే ప్రయత్నం చేశారు. గిరిజన సమాజానికి భూమి అంటే కేవలం ఆస్తి కాదు.అది జీవనాధారం.అది ఆహారం. అది సంస్కృతి.అది తరతరాల గుర్తింపు. అందుకే గిరిజనుల భూమి హక్కుల సమస్యను ఆయన అత్యంత ప్రాధా న్యంతో చూశారు. భూమిపై హక్కులు లేక తరత రాలుగా అడవుల్లో జీవిస్తున్న అనేక గిరిజన కుటుంబాలకు పట్టాలు,భూమి హక్కులు కల్పించేందుకు ఆయన కృషి చేశారు.వరంగల్ ప్రాంతంలోని మహబూ బాబాద్, నర్సంపేట,ములుగు ప్రాంతాల్లో నిరుపేద ఎస్సీ,ఎస్టీ కుటుంబాలకు భూమి కేటా యింపుతో పాటు నివాస కాలనీలు, నీటి సదుపాయాల ఏర్పాటుకు సంబంధిం చిన కార్యక్రమాల్లో ఆయన పాత్ర ఉంది. ఆయన దృష్టిలో భూమి ఇవ్వడం అంటే కేవలం ఒక పట్టా ఇవ్వడం కాదు. ఒక కుటుంబానికి భవిష్యత్తు ఇవ్వడం. గిరి జన పిల్లల వెనుకబాటు తనానికి ప్రధాన కారణాల్లో విద్య అందుబాటులో లేకపో వడం ఒకటని ఆయన గుర్తించారు. అందుకే గిరిజన గూడేల్లో పాఠశాలలు, అవసరమైన చోట హాస్టళ్ల ఏర్పాటు కోసం కృషి చేశారు.ఈరోజు ఒకగిరిజన విద్యార్థి ఇంటి నుంచి దూరంగా వెళ్లి చదువుకోవడానికి ప్రభుత్వ హాస్టల్‌లో ఉండటం మనకు సాధారణంగా కని పించవచ్చు.కానీ ఆసౌకర్యాల వెనుక ఒకప్పుడు జరిగిన పోరాటాన్ని గుర్తు చేసు కుంటే దాని విలువ తెలుస్తుంది. ఒక గిరిజన బిడ్డ చేతిలో పుస్తకం కనిపించడం అంటే కేవలం విద్య కాదు. తరతరాలుగా మూసుకుపోయిన ఒక తలుపు తెరుచు కోవడం.ఆదిలాబాద్ జిల్లా మార్లవాయి ప్రాంతంలో గోండు గిరిజనుల జీవన విధానంపై హైమెం డార్ఫ్ సుదీర్ఘంగా పరిశోధనలు చేశారు. గిరిజన సమాజాన్ని దగ్గరగా అర్థం చేసు కోవడంలో కమలమనోహర్ రావు చేసిన కృషిని కూడా ఆయన గుర్తించారు. ఆయన సేవలను అభినందిస్తూ హైమెం డార్ఫ్ రాసిన లేఖలు ఆయన పని పట్ల ఉన్న గౌరవానికి నిదర్శనంగా నిలిచా యి. ఇది ఒకఅధికారి గురించి మరో అధికారి రాసిన ప్రశంస కాదు.గిరిజన సమాజాన్ని అర్థం చేసుకోవడంలో జీవి తాన్ని అంకితం చేసిన ఇద్దరు మానవ శాస్త్రవేత్తల మధ్య ఉన్న ఆలోచనా సంబంధానికి ఇది గుర్తు.
1968లో తూర్పు కనుమల్లోని అరకు సమీపంలోని మాడగడ అనే గిరిజన పల్లెపై గిరిజన శాఖ ప్రచురించిన పుస్త కానికి కమలమనోహర్ రావు రాసిన ముందు మాట ఒక అరుదైన విశ్లేషణ. గిరిజన జీవన విధానంలోని అనేక అంశాలను వెలుగులోకి తీసుకొచ్చింది. ఈరోజు అరకు ప్రాంతం దేశ,విదేశీ పర్యాటకులను ఆకర్షించే ప్రాంతంగా ఎదిగింది. అయితే ఆ ప్రకృతి అందాల వెనుక శతాబ్దాలుగా జీవిస్తున్న గిరిజన సమాజం ఉంది. ఆసమాజాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి దశాబ్దాల క్రితమే పరిశో ధనలు చేసిన వారిలో కమలమనోహర్ రావు ఒకరు.1975లో ఆయన పదవీ విరమణ చేశారు. కానీ గిరిజనుల గురించి ఆయన ఆలోచన ఆగలేదు. అధ్యయనం ఆగలేదు.పరిపాలనా సంస్క రణలపై ఆయన ఆలోచనలు,రచనలు తరువాత కూడా కొనసాగాయి.గిరిజన అభివృద్ధి పరిపాలనను సరళీకరించాల్సిన అవసరాన్ని వివరిస్తూ ఆయన చేసిన సూచనల్లో ‘సింగిల్ విండో అప్రోచ’, వికేంద్రీకరణ,వివిధ గిరిజన అభివృద్ధి సంస్థల మధ్య సమన్వయం వంటి అంశాలు ఉన్నాయి.గిరిజన సహకార సంస్థలు కేవలం రుణాలు ఇవ్వడానికే కాకుండా వాణిజ్యం,మార్కె టింగ్, సంక్షేమ కార్యక్రమాలను సమన్వయం చేయాలని కూడా ఆయన సూచించారు. అంటే ఆయన ఆలోచన కేవలం ‘సంక్షే మం’ దగ్గర ఆగ లేదు.గిరిజనుడు తన కాళ్లపై తాను నిల బడేలా చేసే సంస్థాగత అభివృద్ధి గురించి కూడా ఆయన ఆలో చించారు.కమల మనోహర్ రావు చేసిన పనిని ఈరోజు వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఒక విషయం స్పష్టమవుతుంది. ఆయన గిరి జనుల కోసం పథకాలు మాత్రమే రూపొం దించలేదు. గిరిజనుల సమస్యలను ప్రభు త్వం చూసే దృష్టినే మార్చడానికి ప్రయత్నిం చారు. అడవిలో నివసించే వ్యక్తిని ‘లబ్ధి దారు’గా మాత్రమే కాకుండా హక్కులు ఉన్న పౌరుడిగా చూడాలి. వారి భూమిని రక్షిం చాలి. వారి సంస్కృతిని గౌరవించాలి.వారి పిల్లలకు విద్య అందించాలి.వారిని ప్రభుత్వ వ్యవస్థలో భాగస్వాములను చేయాలి.వారి ఆర్థిక జీవితాన్ని బలోపేతం చేయాలి.ఇదే ఆయన ఆలోచనల సారాంశంగా కనిపి స్తుంది. గిరిజన సంక్షేమం గురించి మనం ఈరోజు మాట్లాడుతున్నప్పుడు పాఠశాలలు, హాస్టళ్లు,భూమి హక్కులు,సహకార సంస్థలు, ప్రత్యేక అభివృద్ధి సంస్థలు,గిరిజన ప్రాంతాల కోసం ప్రత్యేక పరిపాలన వంటి అనేక అం శాలు మన ముందుంటాయి.కానీ ఈ వ్యవ స్థలు ఒక్కరోజులో ఏర్పడలేదు.వాటి వెనుక అనేక మంది అధికారులు,సామాజిక కార్య కర్తలు,పరిశోధకుల కృషి ఉంది.ఆప్రయా ణంలో పొట్లపల్లి కమలమనోహర్ రావు ముఖ్యలు.ఆయన జీవితాన్ని అధ్యయనం చేయడం అంటే ఒక వ్యక్తి జీవిత చరిత్రను తెలుసుకోవడం మాత్రమే కాదు. ఒక సమా జాన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి? అభివృద్ధి అంటే ఏమిటి? ప్రభుత్వ వ్యవస్థ అట్టడుగు మనిషి దగ్గరకు ఎలా చేరాలి? భూమి,విద్య, ఆత్మగౌరవం మధ్య సంబంధం ఏమిటి? అనే ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతకడం కూడా.ఒక అధికారి పదవీ విరమణ చేస్తే ఆయన కార్యాలయ తలుపులు మూసుకుపోతాయి.కానీ ఒకవ్యక్తి ఆలోచ నలు సమాజంలో కొనసాగితే అది పదవీ విరమణ కాదు.అది వారసత్వం.కమల మనోహర్ రావు వారసత్వం కూడా అదే. ఆయన వేసిన బాటలో నడిచిన గిరిజన విద్యార్థులు ఉన్నారు.భూమిపై హక్కు పొందిన కుటుంబాలు ఉన్నాయి. ప్రభుత్వ వ్యవస్థకు చేరువైన గిరిజన గూడేలు ఉన్నాయి.ముఖ్యంగా ‘మేమూ చేయగలం’అనే ఆత్మవిశ్వాసంతో ముం దుకు నడిచిన ఒకతరం ఉంది.అందుకే కమలమనోహర్ రావును కేవలం ఒక మాజీ ప్రభుత్వ అధికారిగా గుర్తు చేసు కోవడం సరిపోదు.ఆయన ఒక కాలంలో పనిచేసిన అధికారి.కానీ ఆయన ఆలోచ నలు అనేక తరాలకు సంబంధిం చినవి. అడవుల్లో నివసించే ప్రజలకు అభివృద్ధి చేయడం మాత్రమే కాదు…వారి గౌర వంతో,వారి హక్కులతో,వారి భాగస్వా మ్యంతో అభివృద్ధి జరగాలని నమ్మిన మనిషి ఆయన.చరిత్రను చదివినవారు చాలామంది ఉంటారు.చరిత్రను రాసిన వారూ ఉంటారు.కానీ ఒకఅట్టడుగు సమాజం భవిష్యత్తు మారేలా చరిత్రను మలిచినవారి సంఖ్య మాత్రం చాలా తక్కువ.కమలమనోహర్‌రావు ఆ అరుదైన వ్యక్తుల్లో ఒకరు.ఆదివాసీల కోసం అంకి తమైన ఒక జీవితం…ఒక వ్యవస్థకు పునాది వేసిన ఒక ఆలోచన… తరతరా లకు వెలుగునిచ్చిన ఒక వారసత్వం.– (రచయిత:శ్యాంమోహన్)

ఒక ప్రశ్న..మÖడు దశాబ్దాల పోరాటం

“విశాఖ ఏజెన్సీ కొండల్లోని బొర్రా గుహల వద్ద 1989లో మొదలైన ఒక చిన్న ప్రశ్న..గిరిజనుల భూమి,అడవి,జీవన హక్కుల కోసం దశాబ్దాల న్యాయపోరాటానికి నాంది పలికింది.ఆప్రశ్నే 1997లోచారిత్రాత్మక సమతా తీర్పుకు దారితీసింది. అయినా తీర్పుతో పోరాటం ఆగలేదు. గిరిజనులకు భూమిపట్టాలు అందేవరకు మరోరెండు దశాబ్దాల ప్రయాణం కొన సాగింది. రాజ్యాంగంలోని ఐదవ షెడ్యూల్ నుంచి పెసా,అటవీహక్కులచట్టం,భూబదిలీ నియంత్రణ,మైనింగ్విధానాలు, గ్రామసభ హక్కులు,పర్యావరణపరిరక్షణ,అభివృద్ధి ప్రయోజనాల్లో ప్రజలవాటా వరకు విస్తరించిన ఈపోరాటం..గిరిజనులను అభివృద్ధికి బలిపశువులుగా కాకుండా,అభివృద్ధి నిర్ణయాల్లో భాగస్వాములుగా చూడాలనే ఒకగొప్ప ప్రజాస్వామికసందేశాన్ని ముందుకు తెచ్చింది.గీతం విశ్వవిద్యాలయం జెన్..జీ విద్యార్థులతో సమతా ఎగ్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్ రెబ్బాప్రగడ రవి పంచుకున్న అనుభవాలు,ఆలోచనలు ఈసుదీర్ఘ పోరాటానికి ఒకచారిత్రక దర్పణంగా నిలిచాయి.”-గునపర్తి సైమన్ 

విశాఖపట్నం ఉమ్మడి జిల్లా అరకు,బొర్రా` గుహలు ఈపేర్లు వినగానే మనకు ప్రకృతి సౌందర్యంకొండలు,అడవులు,గిరిజన సం స్కృతి,పర్యాటకం గుర్తుకు వస్తాయి.ఈ అందమైన ప్రాంతాల వెనుక దశాబ్దాలుగా కొన సాగుతున్న భూ హక్కుల పోరాటం, మైనింగ్‌కు వ్యతిరేకంగా జరిగిన న్యాయ పోరాటం,రాజ్యాంగ పరిరక్షణలు,అభి వృద్ధి పేరుతో జరుగుతున్న స్థానచలనం వంటి తీవ్రమైన ప్రశ్నలు కూడా ఉన్నా యని సమత ఎగ్జిక్యూటివ్ డైరెక్టర్ రెబ్బా ప్రగడ రవి విద్యార్థులకు వివరించారు. గీతం విశ్వవిద్యాలయం సామాజిక శాస్త్రా లు, హ్యు మానిటీస్ విభాగాల గ్రాడ్యుయేట్ విద్యార్థులతో సెప్టెంబర్ 2న జరిగిన తనఉపన్యాసంలో ఆయన ఒకచిన్న వ్యక్తిగత అనుభవంతో ప్రారంభించి,అక్కడి నుంచి భారత రాజ్యాంగంలోని గిరిజనరక్షణ చట్టాలు, సమతతీర్పు వరకు గిరిజన హక్కు ల పరిణామాన్ని వివరించారు.వారి ఉప న్యాస సారాంశం యథావిధిగా వారి మాట ల్లోనే…

1989లో బొర్రా గుహల వద్ద మొదలైన ప్రశ్న..
పాడేరు ప్రాంతానికి కొంతమంది నాయ కులను కలవడానికి వెళ్తున్న సమయంలో రవికి బొర్రా గుహల బోర్డు కనిపించింది. ఆసక్తితో అక్కడికి వెళ్లారు. అయితే గుహల పరిసరాల్లో మైనింగ్ కార్యకలాపాలు,పేలు ళ్లు జరుగుతున్నాయంటేని గమనించి. “పైన పేలుళ్లు జరుగుతుంటే,మమ్మల్ని గుహల్లోకి ఎలా తీసుకెళ్తున్నారు..?గుహలు కూలిపోయే ప్రమాదం లేదా?”అని ఆయన అక్కడి సిబ్బందిని ప్రశ్నించారు.“మాకు తెలియదు..మైనింగ్ కార్యకలాపాలు లీజుకు ఇచ్చారు” అన్నదే వారి సమాధానం.ఆ సమ యంలో ఆప్రశ్న అక్కడితో ముగిసి పోయిం ది.కానీ నాలుగేళ్ల తరువాత అదే ప్రాంతం నా జీవితానికి ఒకపెద్ద న్యాయపోరాటానికి దారితీసింది.
ఓ యువకుడి ప్రశ్నతో మళ్లీ మొదలైన పోరాటం..
1992లో గిరిజన యువత కోసం నిర్వ హించిన శిక్షణా కార్యక్రమంలో బొర్రా ప్రాంతానికి చెందిన గమ్మెల దేవ కుమార్ అనే ఓ యువకుడు ఇలా ప్రశ్నించాడు. “మీరు కేవలం శిక్షణ ఇస్తారా? మాటలే చెబుతారా?లేకనిజంగాఏదైనాచేస్తారా?” మా ప్రాంతంaలలో మైనింగ్ జరుగుతోం దని,తమ భూమిలపై హక్కు పత్రాలు లేవు.. కానీ మైనింగ్ కంపెనీలకు ప్రభుత్వ లీజులు ఉన్నాయని వివరించాడు.అక్కడి నుంచే అసలు సమస్య వెలుగులోకి వచ్చింది.
భూమి ఎవరిది? లీజు ఎవరికిచ్చారు?..
బొర్రా ప్రాంతంలోని దాదాపు 2,500 ఎక రాల విస్తీర్ణం రిజర్వ్ ఫారెస్ట్ పరిధిలో ఉం ది.అయితే ఆఅటవీ ప్రాంతంలో కొన్ని ప్రత్యే క భూభాగాలు ఎన్‌క్లోజర్లు ఉన్నాయి. అటవీ భూమి పరిధిలోనివి కాని ఈప్రాం తాల్లో ప్రజలకు భూమిపై హక్కులు ఉండే అవకాశం ఉంటుంది.భారతదేశంలోని అనేక గిరిజన ప్రాంతాల్లో గ్రామాలు అటవీ ప్రాంతాలమధ్యలోనే ఉన్నప్పటికీ,అక్కడ నివసించే ప్రజలకు పట్టాలు, నివాస హక్కులు, సెటిల్మెంట్ హక్కులు ఉండటానికి ఇదే చారి త్రక కారణం.బొర్రాప్రాంతంలో మాత్రం పరి స్థితి భిన్నంగా ఉంది.అక్కడి పది గ్రామాలకు భూమి సెటిల్మెంట్ జరగలేదు.మరోవైపు ఐదు మైనింగ్ కంపెనీలకు ప్రభుత్వమే లీజులు ఇచ్చింది. అయితే ఇక్కడగిరిజన ప్రజలు తరత రాలుగా భూమిని సాగు చేసుకుంటున్నారు. కానీ వారిచేతిలో హక్కు పత్రాలు లేవు.అదే భూమికి మైనింగ్ కంపెనీల వద్ద మాత్రం ప్రభు త్వ లీజు పత్రాలు ఉన్నాయి.

మైనింగ్ వెనుక 1940ల చరిత్ర..
బొర్రా ప్రాంతంలోని మైనింగ్ చరిత్ర కూడా పాతదే.1940లలో ఖనిజాల అన్వేషణ ఒక రకమైన “నిధిఅన్వేషణ” వంటిదిగా ఉండేది. విలువైన ఖనిజాలు,రాళ్లు,మైకా,ఇతర నిక్షేపాల కోసం అన్వేషణ జరిగేది.బొర్రా ప్రాంతంలో పెగ్మటైట్ మైకా నిక్షేపాలు ఉండటంతో మైనింగ్ పై ఆసక్తి పెరిగింది. మైకా కోసం అన్వేషిస్తూనే విలువైన రాళ్లకోసం కూడా ప్రయత్నాలు జరిగాయి. ఈ నేపథ్యంలో 1940ల ప్రాంతం లో అక్కడ మైనింగ్ కార్యకలాపాలు ప్రారంభమ య్యాయి.స్వాతంత్య్రం తరువాత ఈప్రాం తాలు షెడ్యూల్డ్ ఏరియాలుగా గుర్తించబడ్డా యి.అక్కడి నుంచే రాజ్యాంగపరమైన రక్ష ణలు కీలకంగా మారాయి.
ఐదవ షెడ్యూల్`గిరిజన ప్రాంతాలకు రాజ్యాంగ రక్షణ..
భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 244(1) తో అనుసంధానమైన ఐదవషెడ్యూల్ షెడ్యూల్డ్ ఏరియాలు,షెడ్యూల్డ్ తెగల పరి పాలనకు ప్రత్యేక రాజ్యాంగ వ్యవస్థను కల్పి స్తుంది అనేదిప్రధానమైన ప్రశ్నగా భావిం చాను.సాధారణ ప్రాంతాలకు,షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాలకు మధ్య తేడా ఏమిటి?షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాల్లో గిరిజనులభూమి,సంప్రదాయా లు, సామాజిక వ్యవస్థ,సహజ వనరులు, స్వయం పరిపాలనకు ప్రత్యేకమైన రాజ్యాం గ, చట్టపరమైన రక్షణలు ఉన్నాయి.ఐదవ షెడ్యూల్ పరిధిలో గవర్నర్‌కు కొన్ని ప్రత్యేక అధికారాలు ఉంటాయి.అలాగే గిరిజన సలహా మండలి కూడా ఉంటుంది.గిరిజన ప్రాంతాలకు సంబంధించిన చట్టాలు, అభి వృద్ధిచర్యలు,విధానాలపై గిరిజనుల అభిప్రాయానికి రాజ్యాంగ వ్యవస్థలో ప్రత్యేక స్థానం కల్పించబడింది.ఈ రక్షణల ఉద్దేశం గిరిజనులను అభివృద్ధి నుంచి దూరంగా ఉంచడం కాదు;వారి భూమి,వనరులు, సం స్కృతి,స్వయం నిర్ణయాధికారాన్ని కాపాడు తూ అభివృద్ధి జరగడం.

గ్రామసభకు (పెసా)అటవీ అటవీ హక్కుల చట్టం..
గిరిజన ప్రాంతాల రక్షణ కేవలం ఐదవ షెడ్యూల్‌తో పూర్తికాలేదు.1996లో వచ్చిన పెసా (చట్టంషెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాల్లో పంచా యతీరాజ్ విస్తీర్ణచట్టం ద్వారా ఈవ్యవస్థను గిరిజన సంప్రదాయాలకు అనుగుణంగా విస్తరించింది.గ్రామసభకు సంప్రదాయా లు,సామూహిక వనరులు,సాంస్కృతిక గుర్తింపు,స్థానిక స్వయం పరిపాలనకు సం బంధించిన అంశాల్లో కీలక స్థానం కల్పిం చింది.అదే విధంగా 2006లో వచ్చిన అట వీ హక్కుల చట్టం అటవీ ప్రాంతాల్లో తర తరాలుగా నివసిస్తున్న అటవీ ఆధారిత సముదాయాల వ్యక్తిగత,సామూహిక హక్కు లను గుర్తించేందుకు ఉద్దేశించ బడింది. అభివృద్ధి గురించి నిర్ణయం తీసుకునే ముం దు ఆభూమిపై జీవిస్తున్న ప్రజల గొంతు వినాలి.షెడ్యూల్ ప్రాంత భూములకు రక్షణ కవచం లాంటిభూ బదిలీ నియంత్రణ చట్టం 1952 గిరిజన భూమికి రక్షణ కవ చంలా మారింది.ఆంధ్రప్రదేశ్ వంటి ఐదవ షెడ్యూల్ ప్రాంతాల్లో గిరిజనుల భూము లను గిరిజనేతరులకు బదిలీ చేయడంపై ప్రత్యేక నియంత్రణలు ఉన్నాయి.ఈభూ బదిలీ నియంత్రణ వ్యవస్థను ఉల్లంఘించి గిరిజన ప్రాంతాల్లో గిరిజనేతరులకు మైనిం గ్ లీజులు ఇవ్వడం చట్టపరమైన ప్రశ్నగా మారింది.బొర్రా ప్రాంతంలో కూడా ఇదే ప్రశ్న ముందుకు వచ్చింది.గిరిజనుల భూమిని గిరిజనేతర మైనింగ్ కంపెనీలకు ప్రభుత్వం లీజుకు ఇవ్వగలదా?అనే ఈ ప్రశ్నకు సమాధానంకోసం1992లో సమత సంస్థ న్యాయపోరాటం ప్రారంభించింది.
సమతా తీర్పు: 1997లో కీలక మలుపు..
దాదాపు ఐదేళ్ల న్యాయపోరాటం తరువాత 1997లో సుప్రీంకోర్టు వెలువరించిన సమత తీర్పు గిరిజన భూమి హక్కుల చరిత్రలో కీలక మలుపుగా నిలిచింది.షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాల్లో గిరిజనేతరులకు, ముఖ్యంగా ప్రైవేట్ మైనింగ్ కంపెనీలకు ప్రభుత్వం భూమిని లీజుకు ఇవ్వ డంపై సుప్రీంకోర్టు తీవ్ర పరిమితులు విధిం చింది.షెడ్యూల్డ్ ప్రాంతాల్లో మైనింగ్ కార్య కలాపాలను ప్రభుత్వం, ప్రభుత్వ సంస్థలు లేదా గిరిజనుల సహకార సంఘాల ద్వారా నిర్వ హించే విధానానికి ప్రాధాన్యం ఇచ్చింది.ఇంకో ముఖ్యమైన ఒక అంశాన్ని కూడా గుర్తించడం జరిగింది.మైనింగ్‌వల్ల వచ్చే నికరలాభాల్లో 20శాతాన్ని ప్రభావిత ప్రజల సంక్షేమం, పర్యా వరణ పరిరక్షణ,అటవీ పునరుద్ధరణ కోసం శాశ్వత నిధిగా వినియోగించాలని తీర్పు పేర్కొంది. అంటే మైనింగ్ ద్వారా లాభపడేవారే కాకుండా, మైనింగ్ ప్రభావాన్ని భరించే ప్రజలు కూడా ఆర్థిక ప్రయోజనం పొందాలి అనే భావ నకు న్యాయపరమైన పునాది ఏర్పడింది.

తీర్పు వచ్చినా పోరాటం ఆగలేదు..
1997 తీర్పుతో కేసు గెలిచినప్పటికీ…బొర్రా ప్రజలకు వెంటనే పట్టాలు రాలేదు.భూమి సెటి ల్మెంట్‌కు సంబంధించిన మరోచారిత్రక సమ స్య ముందుకొచ్చింది.1958లోనే జైపూర్ మహారాజా తరఫున ఈప్రాంతం ఒడిశాకు చెందిన దని పేర్కొంటూ న్యాయపరమైన వివా దం ఏర్పడింది.ఈవివాదం కారణంగా ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం బొర్రా ప్రాంతం లోని పది గ్రామాలకు సెటిల్మెంట్ ప్రక్రియ ను పూర్తి చేయలేకపోయింది.మళ్లీ న్యాయపోరాటం జరిగింది.చివరకు 2013 -14 ప్రాంతంలో ఆభూమి ఒడిశా ప్రభు త్వానికి చెందదని స్పష్టత వచ్చింది. ఆతరు వాత పాడేరు సబ్-కలెక్టర్ ఈసమస్యను పరిశీలించారు. రెవెన్యూ ఉన్నతాధికారు లతో సంప్రదింపులు జరిపి,పది గ్రామాలకు భూమి సెటిల్మెంట్ చేయడానికి అను మతులు సాధించారు. 1992లో ప్రారం భమైన పోరాటానికి 2015 లోనే ఒకముఖ్య మైన ఫలితం లభించింది. ప్రజలకు పట్టాలు అందాయి. అంటే ఒకభూ హక్కు సమస్యను పరిష్కరించడానికి దాదాపు 23సంవత్స రాల పోరాటం సాగింది.
డి-పట్టా, సెటిల్మెంట్ పట్టా హక్కులో తేడా..
భూమిపై కేవలం సాగు హక్కు ఉండటం, సంపూర్ణ యాజమాన్యహక్కు ఉండటం రెండూ ఒకటే కావని రవి వివరించారు.డి-పట్టా వంటి వ్యవస్థల్లో భూమిపై వ్యక్తికి పరి మిత హక్కులు ఉండవచ్చు.కానీ సెటిల్మెంట్ పట్టా ద్వారా భూమిపై మరింత స్థిరమైన హక్కు ఏర్పడుతుంది. ప్రభుత్వం భూమిని ప్రజా ప్రయోజనంకోసం స్వాధీనం చేసు కోవాలంటే కూడా చట్టబద్ధమైన భూసేకరణ ప్రక్రియను అనుసరించాల్సిఉంటుంది. అందువల్ల భూమి హక్కుపత్రం అనేది కేవ లం ఒక కాగితం కాదు..వ్యక్తి భద్రత, ఆస్తి హక్కు, జీవనాధారం, సామాజిక గౌరవానికి సంబంధించిన అంశం.

సంతల్లో సాగుతున్న గిరిజన జీవితం..
చిన్న అటవీ ఉత్పత్తులు గిరిజన ఆర్థిక వ్య వస్థకు వెన్నెముక.గిరిజన సమాజాల ఆర్థిక వ్యవస్థను అర్థం చేసుకోవాలంటే అటవీ ఉత్పత్తుల ప్రాధాన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవాలని రవి సూచించారు.చింతపండు,దుంపలు, పసుపువంటి అనేక అటవీ ఉత్పత్తులు గిరి జన కుటుంబాల జీవనాధారంలో భాగం. వీటిని సేకరించి స్థానిక సంతల్లో విక్రయిం చడం ద్వారా కుటుంబాలు ఆదాయం పొందుతాయి.పాడేరు,అరకు వంటి ప్రాం తాల్లో జరిగే వారపు సంతలు దీనికి ప్రత్యక్ష ఉదాహరణలు.వందలాదిగ్రామాల ప్రజలు తమ వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు,అటవీ ఉత్ప త్తులు,పశువులు,ఇతర వస్తువులను తీసుకు వచ్చి అమ్మడం,తమకు అవసరమైన వస్తువు లను కొనుగోలు చేయడం అక్కడి ఆర్థిక-సాంస్కృతిక జీవితంలో భాగం.చిన్న సంత ల్లో వస్తుమార్పిడి నుంచి పెద్ద సంతల్లో నగదు ఆధారిత వాణిజ్యం వరకు వివిధ స్థాయిలు కనిపిస్తాయి. కాబట్టి అటవీ, భూ మి,నీరువంటి సహజవనరులపై హక్కు అనేది కేవలం పర్యావరణ సమస్య కాదు; అది గిరిజన సమాజాల ఆర్థిక వ్యవస్థకు సంబంధించిన ప్రశ్న కూడా.
26 శాతం వాటా ప్రతిపాదన..
మైనింగ్ తర్వాత ప్రజలకు ప్రయోజనంలో వాటా ఎందుకు ఉండకూడదు? అనే ప్రశ్న ప్రస్తావనకు వచ్చింది.సమత తీర్పులోని 20 శాతం ప్రయోజన పంపిణీ భావనను మరింత విస్తరించాలని భావించాం.2010 ప్రాంతంలో గనుల రంగానికి సంబంధించిన సుస్థిర అభి వృద్ధి విధానాలపై చర్చ జరిగినప్పుడు, మైనింగ్ వల్ల ప్రభావిత ప్రజలకు కంపెనీల లాభాల్లో 26శాతం వాటా ఇవ్వాలనే వాదన ముందుకు వచ్చింది.దీని ఆధారంగా కేంద్ర ప్రభుత్వం రూ పొందించిన ప్రతిపాదిత మైన్స్ అండ్ మినరల్స్ డెవలప్‌మెంట్ అండ్ రెగ్యులేషన్`(ఎంఎం అండ్ డీఆర్) బిల్లులో స్థానికంగా ప్రభావిత ప్రజలకు ప్రయోజన భాగస్వామ్యం కల్పించే ఆలోచన వచ్చింది.అయితే పరిశ్రమల ఒత్తిడి, విధానపరమైన విభేదాలు,వివిధ మంత్రిత్వ శాఖల అభ్యంతరాల కారణంగా ఆ ప్రతిపాదన బలహీనపడింది.2014లో 15వలోక్‌సభ రద్దు తో ఆబిల్లు కాలపరిమితి ముగిసింది.కానీ 26 శాతం లాభ భాగస్వామ్యం చట్టంగా మార లేదు.డిఎంఎఫ్ లాభ భాగస్వామ్యానికి బదు లుగా రాయల్టీ ఆధారిత నమూనా తరువాత ప్రభుత్వం జిల్లా ఖనిజ ఫౌండేషన్ (ణఱstతీఱct వీఱఅవతీaశ్రీ ఖీశీuఅdatఱశీఅ-ణవీఖీ)వ్యవస్థను తీసు కువచ్చింది.మైనింగ్‌వల్ల ప్రభావిత ప్రజల సంక్షే మం కోసం మైనింగ్ కంపెనీల నుంచి రాయ ల్టీకి అనుసంధానమైన మొత్తాన్నిఈనిధులకు చెల్లించే విధానం ఏర్పడింది.జిల్లా స్థాయిలో ఈనిధుల నిర్వహణకు వ్యవస్థ రూపొం దించబడింది. అయితే నాఅభిప్రాయం ప్రకారం..ఇది కంపెనీ లాభాల్లో ప్రత్యక్ష వాటా ఇవ్వడం కంటే భిన్నమైన నమూనాగా భావించాను.26శాతం యాజమాన్య/లాభ భాగస్వామ్యం అనే ఆలోచనకు బదులుగా, రాయల్టీ ఆధారిత సంక్షేమ నిధి వచ్చింది. ఈ తేడా అభివృద్ధివల్ల ప్రభావిత ప్రజల ఆర్థిక భద్రతను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుం దన్నది భవిష్యత్తు విధానచర్చకు ముఖ్య మైన అంశంగా పరిగణించాం.

అభివృద్ధి పేరుతో కొత్త సవాళ్లు..
గిరిజన ప్రాంతాల సమస్యలు మైనింగ్‌తో మాత్రమే మా పోరాటం ఆగలేదు.బాక్సైట్ మైనింగ్,బొగ్గు గనులు,ఇనుపఖనిజం, పరి శ్రమలు,రహదారులు,విద్యుత్‌లైన్లు వాటి నిర్వాసిత ప్రభావిత మౌలిక వసతులు, పర్యాటకం,కొత్త తరహా విద్యుత్ నిల్వ ప్రాజె క్టులు వంటి అనేక అభివృద్ధి కార్యకలా పాలు గిరిజన ప్రాంతాలపై ప్రభావం చూపు తున్నాయి.ప్రత్యేకంగా పంప్డ్ స్టోరేజ్ ఎనర్జీ ప్రాజెక్టులు భవిష్యత్తులో కొత్త సమస్యగా మారే అవకాశం ఉంది.
పర్యాటకమా..సంస్కృతికి ముప్పా?
గిరిజన ప్రాంతాల్లో పర్యాటకం గణనీయం గా విస్తరిస్తోంది.దీనివల్ల ఆదివాసుల సం స్కృతి ఒకవస్తువుగా మారేప్రమాదం ఉంది. అరకు,బొర్రా వంటి ప్రాంతాలు పర్యాట కంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న నేపథ్యంలో మరో ప్రశ్నను మాముందుకు వచ్చింది. పర్యాటకంవల్ల స్థానిక ప్రజలకు నిజంగా ప్రయోజనం కలుగుతున్నదా?లేకవారి భూమి,సంస్కృతి,సాంప్రదాయాలు,జీవన విధానం గిరిజనేతరుల వంటి బయటివారి వినియోగానికి ఒకవస్తువుగా మారుతు న్నదా?. ప్రస్తుతం పర్యాటక ప్రాజెక్టుల పేరు తో.. హోమ్‌స్టేలు ఏర్పాటు చేస్తున్నారు. గిరి జన ప్రాంతంలో మౌలిక వసతుల అభివృద్ధి వంటి కార్యక్రమాలు స్థానిక గ్రామ సభల నిర్ణయాధికారం,భూహక్కులు, పర్యా వరణ సమతుల్యతను బలహీనపరచ కూడ దని మాఅభిప్రాయం.

భవిష్యత్తులో గిరిజన హక్కులుముందున్న సవాళ్లు.. గిరిజన ప్రాంతాల్లో భూబదిలీ నియం త్రణచట్టం(1/70యాక్ట్) సడలించాలన్న డిమాండ్లు,మైనింగ్‌విస్తరణ,పర్యాటకం,భారీ మౌలిక వసతుల ప్రాజెక్టులు,విద్యుత్ నిల్వ ప్రాజెక్టులు వంటి అంశాలు షెడ్యూల్ ప్రాం త ఆదివాసీ ప్రజలకు భవిష్యత్తు సవాళ్లుగా మారనున్నాయి.అదే సమయంలో జనా భా ప్రాతినిధ్యం,నియోజకవర్గాల పునర్వి భజన వంటి రాజకీయ అంశాలు కూడా గిరిజన సమాజాల ప్రతినిధిత్వంపై ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉందని మా ఆందోళన.
ప్రపంచం నుంచి నేర్చుకోవాల్సిన పాఠాలు..
మైనింగ్‌వల్ల ప్రభావితమయ్యే స్థానిక ప్రజ లకు ప్రయోజన భాగస్వామ్యం కల్పించే నమూనాలు ప్రపంచంలోని ఇతర దేశాల్లో ఉన్నాయి. కెనడాలో ఫస్ట్ నేషన్స్‌తో ప్రయోజన భాగస్వామ్య ఒప్పందాలు,కొన్ని ప్రాంతాల్లో మైనింగ్ పన్నులు,రాయల్టీలలో స్థానిక వర్గాలకు వాటాలు,అలాస్కాలో స్థానిక సంస్థలద్వారా వనరుల ఆదాయ భాగస్వా మ్యం,ఆస్ట్రేలియా,ఫిలిప్పీన్స్‌లో స్థానిక/ స్వదేశీ సమాజాలకు రాయల్టీ లేదా ఆదాయ భాగస్వామ్య నమూనాలు వంటి ఉదాహర ణలు.ఈ ఉదాహరణలన్నింటి వెనుక ఉన్న సాధారణ భావన ఒక్కటే.
అధికార వికేంద్రీకరణ`నిర్ణయం గ్రామసభదే కావాలి..
ఉపన్యాసం చివర్లో రవి భవిష్యత్తు కార్యాచ రణకు సంబంధించిన ఒకకీలక ఆలోచనను ముందుకు తెచ్చారు.ప్రభావిత ప్రజల గ్రామ సభ లకు నిర్ణయాధికారం ఇవ్వాలని ఆయన సూచించారు.ఇది పెసాచట్టం స్ఫూర్తికి కూడా అనుగుణమైన ఆలోచన.అంటే,అభివృద్ధి కోసం భూమిని కోల్పోయే వ్యక్తి కేవలం పరిహారం తీసుకునే వ్యక్తికాదు.అభివృద్ధి నిర్ణయంలో భాగస్వామి కావాలి.

అభిమన్యుడి కథతో ముగిసిన సందేశం..
విద్యార్థులు మధ్యలో వెళ్లిపోతుండటాన్ని గమ నించిన రవి మహాభారతంలోని అభిమ న్యుడి పద్మవ్యూహ కథను గుర్తుచేసు కున్నారు. అభిమన్యుడికి పద్మవ్యూహంలోకి ఎలా ప్రవేశించాలో తెలుసు.కానీ బయటకు ఎలా రావాలో తెలియదు.అందుకే యుద్ధం లో అతను చిక్కుకుపోయాడు.ఈకథను ప్రస్తుత సామాజిక-రాజకీయ పరిస్థితులకు అన్వయిస్తూ రవి ఒకముఖ్యమైన సందేశాన్ని ఇచ్చారు.హక్కుల గురించి తెలుసుకోవడం మాత్రమే సరిపోదు. ఆహక్కులను ఎలా కాపా డుకోవాలి?,చట్టాన్ని ఎలా ఉపయో గించాలి?, ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలో ఎలా పోరాడాలి?అనే విషయాలను కూడా తెలు సుకోవాలి. బొర్రా గుహల దగ్గర 1989లో ఒక సాధారణ ప్రశ్నగా మొదలైన విషయం, 1992లో ప్రజల ఫిర్యాదుగా మారింది.ఈ ప్రయాణం ఒకవిషయాన్ని స్పష్టం చేస్తుంది. చట్టం కాగితంపై ఉండటం ఒక అంశం. అది ప్రజల జీవితాల్లో హక్కుగా మారడం మరో విషయం.
ముగింపు..అభివృద్ధి ఎవరి కోసం?..
రెబ్బాప్రగడ రవి ఉపన్యాసం మొత్తం ఒక కేంద్ర ప్రశ్న చుట్టూ తిరిగింది.అభివృద్ధి పేరుతో ఏప్రాజెక్టు వచ్చినా,అక్కడి ప్రజలను కేవలం ‘ప్రభా వితులు’గా కాకుండా హక్కు దారులు,నిర్ణ య భాగస్వాములు,ప్రయోజన భాగస్వా ములుగా చూడాల్సిన అవసరం ఉంది.ఈ బొర్రాగుహల కథ మనకు మరో గొప్ప పాఠాన్ని కూడా నేర్పుతుంది.ఒక చిన్న ప్రశ్న కూడా పెద్ద సామాజిక మార్పుకు ఆరంభంకావచ్చు. 1989లో బొర్రా గుహల వద్ద అడిగిన“పైన పేలుళ్లు జరుగుతుంటే మమ్మల్ని గుహల్లోకి ఎలా తీసుకెళ్తున్నారు?” అనే ప్రశ్న,చివరకు గిరిజనుల భూమి హక్కు లు,రాజ్యాంగ రక్షణలు,మైనింగ్ విధానం, పర్యావరణ న్యాయం,ప్రజల ఆర్థిక భాగస్వా మ్యం వంటి విస్తృతమైన ప్రశ్నలుగా మా రింది.అందుకేప్రజాస్వామ్యంలోప్రశ్నిం చడం మొదటి అడుగు.చట్టాన్ని ఎలా తెలు సుకోవడం రెండో అడుగు.హక్కును సాధిం చే వరకు నిరంతరం పోరాడటం మూడో అడుగు.`.. ధన్యవాదములు.

1 2 3 4 … 87